คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2490

ในกรณีที่ทรัพย์ที่เช่าศูนย์หายก็เพราะถูกลักขะโมย ผู้เช่าจะต้องนำสืบว่าได้ใช้ความระมัดระวังอย่างเช่นวิญญูชนจะพึงสงวนรักษาทรัพย์สินของตนเอง มิฉะนั้นผู้เช่าต้องรับผิด ผู้เช่าเฝ้าเรือที่เช่า แต่พอฝนตกก็ผูกเรือไว้ด้วยเชือกแล้วขึ้นนอนบนเรือน แสดงว่าไม่ได้ใช้ความระมัดระวังพอสมควรเมื่อเรือถูกลักไปก็ย่อมต้องรับผิด

คู่ความรับกันว่าจำเลยเช่าเรือโจทก์ไปบรรทุกปูขายแล้วจอดพักผูกเชือกเฝ้าอยู่จนเวลา ๔.๐๐ น. ฝนตกจำเลยจึงขึ้นไปนอนบนเรือนแล้วหลับไป พอตื่นขึ้นเรือหายโจทก์จึงมาฟ้องเรียกราคาเรือจากจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ เห็นว่าจำเลยใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงไม่ต้องรับผิด ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยส่งทรัพย์ที่เช่าคืนไม่ได้โดยถูกผู้ร้ายลักไป จำเลยก็มีหน้าที่สืบว่าได้สงวนทรัพย์นั้นเสมอกับวิญญูชนจะพึงสงวนทรัพย์สินของตนเอง และความเสียหายนั้นมิได้เกิดขึ้นเพราะความผิดของจำเลย ข้อเท็จจริงเท่าที่ได้ความถือไม่ได้ว่าความเสียหายมิได้เกิดขึ้นเพราะความผิดของจำเลย และในเวลาดึกฝนตกก็น่าจะต้องเพิ่มความระมัดระวังยิ่งขึ้น จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2490 นางริ้ว ด้วงสำราญ โจทก์ นางเสริม สองทวี จำเลย