คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1097/2492

จำเลยมีข้าวสาร 180 กิโลกรัม โดยไม่แจ้งปริมาณข้าวสารทั้งหมดเป็นจำนวนที่ต้องแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ เมื่อจำเลยไม่แจ้ง ก็ต้องเป็นความผิดทั้งหมด ต้องริบข้าวสารทั้งหมด จะแยกเป็นส่วนไม่ได้.

คดีมาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะเรื่องการริบข้าวสารของกลาง ซึ่งโจทก์หา จำเลยให้การรับสารภาพ คดีฟังได้ว่า คณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ประกาศให้ผู้เป็นเจ้าของครอบครองข้าวสารมีประมาณเกินกว่า ๑๐๐ กิโลกรัมให้ไปแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ จำเลยมีข้าวสาร ๑๘๐ กิโลกรัม ไม่ไปแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามกำหนด ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกัน ให้ริบข้าวสารของกลางทั้งหมด ๑๘๐ กิโลกรัม จำเลยฎีกาว่า ควรริบแต่ ๘๐ กิโลกรัม เป็นจำนวนที่เกินและเกิดเป็นความผิด ศาลฎีกาเห็นว่า ข้าวสารทั้ง ๑๘๐ กิโลกรัมเป็นจำนวนที่ต้องแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ เมื่อจำเลยไม่แจ้งก็ต้องเป็นความผิดทั้งหมด จะแยกเป็นส่วนไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1097/2492 อัยยการจันทบุรี โจทก์ นางรัตน์ วะสิโน ล.