⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1186/2492

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1186/2492

พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ม.17

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. สัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์ย่อมระงับเมื่อผู้เช่าตาย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น 2. คำแถลงของบุคคลภายนอกที่ไม่มีส่วนได้เสียในคดี ไม่อาจรับฟังเป็นข้อเท็จจริงประกอบการพิจารณาของศาลได้

ย่อคำพิพากษา

สัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้นตามธรรมดาย่อมระงับเมื่อผู้เช่าตาย เว้นแต่กรณีจะเข้ามาตรา 17 แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ 2489 คำแถลงต่อศาลของบุคคลภายนอกซึ่งไม่มีฐานะในคดี ศาลจะรับฟังเป็นข้อเท็จจริงประกอบการพิจารณาหาได้ไม่.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.1 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.11 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.57 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.84 พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ม.17

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.1 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.11 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.57 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถว โดยอ้างว่า ได้ให้นางทองสุขเช่าไป นางทองสุขถึงแก่กรรม สัญญาเป็นอันระงับไป จำเลยเป็นบุคคลอยู่ในครอบครัวของนางทองสุข มิได้แสดงความจำนงจะเช่าตึกรายนี้ จึงไม่มีสิทธิจะอยู่ต่อไป จำเลยให้การว่า ในตีกรายนี้ มีผู้อยู่ในที่เช่าหลายคน รวมทั้งครอบครัวจำเลยและนายเจริญ ตะเคียนงามด้วย เมื่อนางทองสุขตาย จำเลยได้มอบให้นายเจริญ มีหนังสือขอเช่าไปยังโจทก์ ภายใน ๓๐ วัน นับแต่นางทองสุขตายแล้ว โจทก์รับว่า ได้รับหนังสือของนายเจริญ ตะเคียนงามจริง แต่โจทก์ถือว่าเป็นการบอกขอเช่าฉะเพาะตัวนายเจริญคนเดียว นายเจริญแถลงว่า ภริยาของนายเจริญเป็นบุตรบุญธรรมของนางทองสุข นายเจริญจึงได้อยู่ในบ้านนี้ ศาลชั้นต้นให้งดสืบพะยานแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ไม่มีการสืบพะยาน ศาลจึงพิจารณาให้แต่ฉะเพาะจากฟ้องของโจทก์ คำให้การจำเลย และคำแถลงของคู่ความ ได้ความว่า นางทองสุขผู้เช่าเดิมตาย ตามธรรมดาสัญญาเช่าย่อมระงับ เว้นแต่กรณีจะเข้ามาตรา ๑๗ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ๒๔๘๙ จำเลยต่อสู้ว่านายเจริญเป็นคนในครอบครัวของนางทองสุข และจำเลยได้มอบให้นายเจริญมีหนังสือขอเช่าไปยังโจทก์ จำเลยอ้างหนังสือของนายเจริญถึงโจทก์ แต่ในหนังสือนี้ไม่มีข้อความเกี่ยวข้องถึงจำเลยเลย ข้อที่จำเลยต่อสู้ว่ามอบให้นายเจริญมีหนังสือไปก็ไม่ปรากฎในหนังสือ และจำเลยก็มิได้นำสืบ ทั้งคดีนี้จำเลยมิได้ต่อสู้คดีโดยอาศัยสิทธิของนายเจริญ ๆ มิได้เป็นคู่ความด้วย หนังสือของนายเจริญจึงไม่มีประโยชน์แก่คดีจำเลย ส่วนข้อความที่นายเจริญแถลงต่อศาลว่า ภรรยานายเจริญเป็นบุตรบุญธรรมของนางทองสุข นายเจริญจึงได้อยู่บ้านนี้ ดังปรากฎในรายงานพิจารณาของศาลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้จะปรากฎว่านายเจริญเป็นทนายจำเลยก็ดี แต่การแถลงของนายเจริญ หาใช้แถลงในฐานะที่ทำการเป็นทนายความไม่ แต่เป็นการแถลงเป็นส่วนตัวของนายเจริญเอง คำของนายเจริญเช่นนี้จะรับฟังในคดีนี้หาได้ไม่ เพราะเท่กาับเป็นคำกล่าวของบุคคลซึ่งไม่มีฐานะในคดี ศาลชั้นต้นรับฟังความข้อนี้เป็นข้อเท็จจริง ประกอบการพิจารณา หาชอบไม่ นอกจากนี้ จำเลยไม่มีพะยานหลักฐานสนับสนุนข้อต่อสู้ของจำเลย พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1186/2492 นายปราโมทย์ เสนีวงศ์ โดยนายชิน สุกร์สุคนธ์ ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นางสาวสุภาพ นิยมศิริ ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายปราโมทย์ เสนีวงศ์ โดยนายชิน สุกร์สุคนธ์ ผู้รับมอบอำนาจ · ล. - นางสาวสุภาพ นิยมศิริ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประวัติ ปัตตพงศ์ · จำรูญเนติศาสตร์ · ปรีชาวินิจฉัย
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายเฉลิม สถิตย์ทอง · ศาลอุทธรณ์ - หลวงยุตติศาสตร์โกศล
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1010/2539ฎีกา 681/2506ฎีกา 4715/2542ฎีกา 2439/2531ฎีกา 9815/2555ฎีกา 8688/2551ฎีกา 8777/2548ฎีกา 2834/2527ฎีกา 1968/2533ฎีกา 7466/2538ฎีกา 8875/2542ฎีกา 1889/2511ฎีกา 2135/2518ฎีกา 8680/2551ฎีกา 1765/2492ฎีกา 8119/2540ฎีกา 861/2540ฎีกา 5712/2541ฎีกา 863/2524ฎีกา 1170/2505ฎีกา 72/2505ฎีกา 1593/2524ฎีกา 4470/2543ฎีกา 713/2512
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา