คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2492

โดย พ.ร.บ. การพะนัน (ฉะบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 อัยยการมีอำนาจร้องขอให้จ่ายเงินสินบลนำจับการพะนันมาในฟ้องคดีอาญาได้ โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมอย่างคดีแพ่ง./

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันเล่นการพะนันไพ่ผ่องจีน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและจ่ายเงินค่าสินบนนำจับด้วย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยต้องฟ้อง ส่วนค่าสินบลนำจับว่าโจทก์ไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมให้ยกเสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าสินบลนำจับตามโจทก์ขอ นอกนั้นยืนตาม จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องสินบลนำจับการพะนันนี้ได้มี พ.ร.บ. การพะนัน (ฉะบับที่ ๕) ๒๔๙๐ มาตรา ๓ บังคับให้เป็นหน้าที่ของอัยยการที่จะร้องขอต่อศาล ให้จ่ายเงินสินบลแก่ผู้จับ และเนื่องจากกฎหมายบัญญัติว่าถ้ายังผู้กระทำผิดไม่ชำระสินบล ให้จ่ายจากเงินที่ได้จากของกลาง หรือจ่ายจากเงินค่าปรับที่ได้ชำระต่อศาล จึงเห็นได้ว่า ไม่มีทางจะเรียกค่าธรรมเนียมให้ถูกต้องได้อัยยการจึงมีอำนาจร้องขอให้จ่ายค่าสินบลนำจับ โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2492 อัยยการประจวบคีรีขันธ์ โจทก์ นายมงคล ปานน้อยที่ 1, นายมุด แสงอรุณที่ 2, นายกอบ สุวรรณที่ 3, นายเวียน สะวันยะนะที่ 4 จำเลย