คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1588/2492

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลย 1 ปี 6 เดือน แม้ศาลหนึ่งจะลงโทษเป็นกะทง อีกศาลหนึ่งลงโทษเป็นบท ก็ไม่เป็นการแก้ไขมาก คดีต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ม. 218

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกับพวกปลอมเป็นเจ้าพนักงาน ทำการกรรโชกและฉ้อโกงเงินนายโง่ว ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๒๗ กะทงหนึ่ง จำคุก ๖ เดือน และตามมาตรา ๓๐๓ กะทงหนึ่งจำคุก ๑ ปี ๖ เดือนศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดหลายบทคือ มาตรา ๑๒๗,๓๐๔,๓๐๓ แต่ให้จำคุกจำเลยตามมาตรา ๓๐๓ อันเป็นบทหนักมีกำหนด ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน แม้ศาลหนึ่งจะลงโทษเป็นกะทง แต่อีกศาลหนึ่งลงโทษเป็นบท ก็ไม่เป็นเรื่องแก้ไขมากคดีต้องห้ามตามมาตรา ๒๑๘ ป.ม.วิ.อาญา พิพากษายกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1588/2492 อัยยการปทุมธานี โจทก์ นายกมล ปทุมเวช จำเลย