คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2492

ในคดีที่จำเลยผู้ต้องคำพิพากษาร้องต่อศาลว่าทางเรือนจำคิดลดโทษให้ไม่ถูกต้อง ขอให้ศาลคิดลดโทษให้นั้น เมื่อศาลมีคำสั่งให้คิดลดโทษให้จำลยนั้น พัสดีจะอุทธรณ์ ฎีกาคำสั่งศาลต่อไปไม่ได้ เพราะพัสดีไม่ใช่โจทก์จำเลยหรือคู่ความ หรือผู้เสียหาย และเป็นกรณีตรงกันข้ามกับมาตรา 90 จะอ้างมาตรา 90 มาเป็นอำนาจอุทธรณ์ฎีกาไม่ได้เช่นเดียวกัน

เรื่องนี้นายเณรหรือพิศจำเลยต้องโทษเรื่องปล้นทรัพย์ ๒ คดี รวมโทษจำคุก ๑๐ ปี ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่า ทางการเรือนจำคิดลดโทษให้ไม่ถูกต้อง ขอให้ศาลคิดลดโทษให้จำเลยใหม่ ศาลนัดจำเลยผู้ร้อง พัสดี และอัยยการมาพร้อมกัน พัสดีแถลงถึงหลักเกณฑ์การคิดลดโทษ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้คิดลดโทษจำเลยทั้ง ๒ คดี พัสดีเรือนจำอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ให้ยกอุทธรณ์ของพัสดี โดยถือว่าไม่เป็นอุทธรณ์อันชอบด้วยกฎหมาย พัสดีเรือนจำประจวบคีรีขันธ์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พัสดีเรือนจำไม่ใช่โจทก์จำเลย หรือคู่ความ หรือผู้เสียหายตามความหมายใน ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๒ (๓) (๓) (๑๔) (๑๕) ทั้งเรื่องนี้ก็เป็นการตรงข้ามกับที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๙๐ ป.ม.วิ.อาญา พัสดีจะอ้างมาตรา ๙๐ มาเป็นอำนาจอุทธรณ์ฎีกาไม่ถูกต้อง จึงสั่งยกฎีกา. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2492 อัยยการประจวบคีรีขันธ์ โจทก์ นายพัด สีอินทร์ ที่ 1, นายเขียว นากชะนะ ที่ 2, นางพงศ์ สีอินทร์ ที่ 3 นายเณร หรือพิศ ทองช่วย ที่ 4, นายพลายแก้ว สอนสอบ ที่ 5 ล.