คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1242/2493

การส่งสำเนาอุทธรณ์ฎีกาในคดีอาญานั้น เป็นหน้าที่ศาลส่งให้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 200, 201, 216 ฉะนั้นแม้ศาลจะส่งให้ผู้อุทธรณ์ฎีกานำส่งสำเนาให้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งภายในกำหนด พอถึงกำหนดแล้วไม่มานำส่งก็ดี จึงยังถือไม่ได้ว่าศาลส่งสำเนาอุทธรณ์ฎีกาให้จำเลยไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 201 ศาลจึงมีหน้าที่ต้องจัดการส่งสำเนาอุทธรณ์ฎีกาให้จำเลยต่อไป

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๔, ๓๒๘ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๔ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาแล้วสั่งให้โจทก์จัดการนำส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยใน ๗ วัน ถึงกำหนดโจทก์ไม่ได้นำสำเนาฎีกาไปส่งจำเลย ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปศาลฎีกาเพื่อสั่ง ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๐๐, ๒๐๑ ประกอบ ๒๑๖ แสดงว่าเป็นหน้าที่ศาลส่งสำเนาฎีกาให้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่ง ดังที่เคยวินิจฉัยไว้แล้วตามฎีกาที่ ๘๓๕/๒๔๘๓ ยังไม่มีเหตุที่จะถือว่าศาลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ตามมาตรา ๒๐๑ จึงมีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นจัดการส่งสำเนาฎีกาให้จำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1242/2493 นายเนียม ภุมมี โจทก์ นางฟอง อินบุญ ล.