คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1388-1389/2493

จำเลยใช้ปืนทำเองลำกล้องทำด้วยไม้ อัดกระสุนทางปากกระบอกยิงด้วยแก๊ปโดยใช้สายยางเหนี่ยวไกให้สับแก๊ป ยิงผู้เสียหายในระยะ 6 ศอกผู้เสียหายมีบาดแผลเพียงเป็นรูกลมรัศมี 6 ม.ม. ลึก 4 ม.ม. 3 แห่ง จำเลยรู้ดีว่า ไม่อาจทำให้ถึงตายได้ ฟังไม่ได้ว่ามีเจตนาฆ่า ไม่เป็นความผิดฐานฆ่าคนตามมาตรา 249,60 แต่เป็นผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 เท่านั้น

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายหรั่ง โดยเจตนาฆ่าให้ตาย หากกระสุนไม่ถูกที่สำคัญ นายหรั่งจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 249, 60 และอัยการ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนอีกกระทงหนึ่ง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานพยายามฆ่าคนและฐานมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตาม มาตรา 254 จำคุก 2 ปี นอกจากนั้นคงยืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า ปืนกระบอกที่จำเลยใช้ยิงนี้ มิได้มีอำนาจทำการประหารได้ร้ายแรงดุจปืนธรรมดาทั่วไปฉนั้น จะถือเอาสิ่งที่สักแต่เรียกกันว่าปืนรายนี้มาว่าเป็นเครื่องมือประหารทำให้ตายยังไม่ได้ จึงยังวินิจฉัยไม่ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่านายหรั่งตายเพราะกระสุนปืนที่จำเลยยิงออกไปไม่อาจทำให้นายหรั่งถึงตายได้ การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าขีดเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าคน จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1388 - 1389/2493 อัยการฉะเชิงเทรา โจทก์ นายสุรินทร์ ไชยะ จำเลย นายหรั่ง นพโสภณ โจทก์ นายสุรินทร์ ไชยะ จำเลย