คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1479/2493

เมื่อกำหนดอายุความมรดก 1 ปีสิ้นสุดลงในวันตรงกับวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันหยุดราชการก็ย่อมนำคดีมรดกมาฟ้องในวันจันทร์ต่อจากวันอาทิตย์นั้นซึ่งเป็นวันเริ่มทำงานใหม่ได้ถือว่ายังไม่ขาดอายุความ

โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกจากจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า คดีขาดอายุความจึงให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กำหนดอายุความมรดก ๑ ปี ในคดีนี้สิ้นสุดลงในวันที่ ๙ มกราคม ๒๔๙๒ ตามปฏิทินหลวงปรากฎว่า วันที่ ๙ มกราคม ๒๔๙๒ ตรงกับวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันหยุดราชการมาตรา ๑๖๑ บัญญัติว่าถ้าวันสุดท้ายแห่งรายะเวลาเป็นวันหยุดซึ่งตามปกติประเพณีงดเว้นการงานท่านให้นับวันเริ่มทำงานใหม่เข้า ด้วย ฉะนั้นการที่โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันจันทร์ที่ ๑๐ มกราคม ๒๔๙๒ ซึ่งเป็นวันเริ่มทำงานใหม่ จึงนับว่ายังไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1479/2493 นางอบ เกษมทรัพย์ ที่1, นางเพี้ยน อิศรางกูล ณ อยุธยา ที่2, นางสังวาลย์ แผ้วประพันธ์ ที่3 โจทก์ นายอั้น ฉายโอภาส ล.