คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2493

พูดยกเรือนให้หลานก่อนตายโดยไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 525 นั้น ถือว่าไม่สมบูรณ์เพราะเรือนเป็นทรัพย์ติดที่ดินตามมาตรา + ฉะนั้นเมื่อผู้ให้ตายเรือนนี้จึงตกเป็นทรัพย์มรดกตกทอดยังทายาทเช่นเดียวกับทรัพย์อื่นผู้รับได้ครอบครองเรือน ยังไม่ถึง 10 ปี ยังไม่ได้กรรมสิทธิ

โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ ๑, จำเลยที่ ๒ คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย ๔ ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข ๑ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ ๒ แล้วก่อนตายจึงไม่ใช่มรดก ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วย จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข ๑ มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตาาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๐๗ ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์กรรมสิทธิยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ ๒ และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข ๑ แม้ในทางครอบครองจำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2493 นางเคลือบ อังชัญ ที่1, นางน้อย จรลี ที่2, นางเล็ก ประชา ที่3, น.ส.ระเบียบ มะโหธร ที่4, น.ส.อบ หอมหวาน โดยนางเคลือบ ผู้ปกครอง โจทก์ นายยวน มะโหธร ที่1, นายย้อย มะธุระ ที่2 ล.