คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 22/2493
ป.พ.พ. ม.1599 · ป.วิ.แพ่ง ม.23, 149, 155 ฯลฯ
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา โดยให้ชำระค่าธรรมเนียมในภายหลัง และโจทก์ได้นำค่าธรรมเนียมมาชำระ แม้จะพ้นกำหนดอายุความฎีกาแล้ว ก็ไม่ทำให้ฎีกาสมบูรณ์ไป
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา แล้วถอนคำร้องเสียโดยจะนำค่าธรรมเนียมมาเสียในภายหลัง ศาลอนุญาตแล้วโจทก์นำค่าธรรมเนียมมาชำระพ้นกำหนดอายุความฎีกา ดังนี้ศาลย่อมมีอำนาจอนุญาตได้ตามมาตรา 23 ฎีกานั้นสมบูรณ์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.23 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.149 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.155 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.156 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกา แล้วภายหลังขอถอนคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาเสีย โดยจะขอนำทรัพย์บางอย่างในคดีไปขายเพื่อชำระค่าธรรมเนียม จำเลยแถลงไม่ค้านในการที่โจทก์จะนำทรัพย์ไปขายแล้วมาชำระค่าธรรมเนียมภายหลัง ศาลจึ่งสั่งอนุญาตดั่งนี้ศาลย่อมมีอำนาจสั่งอนุญาตให้โจทก์นำค่าธรรมเนียมมาเสียในภายหลังได้โดยอาศัยมาตรา ๒๓ ป.วิ.แพ่ง เมื่อโจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระทันภายในกำหนดอายุความฎีกา ฎีกาของโจทก์ย่อมใช้ได้ตามกฎหมาย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 22/2493
นางเชย คชเสนี, นางเชื่อม โคชเสนี โจทก์
นางทองอยู่ คชเสนี นายหยาดหรือวิริยะ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางเชย คชเสนี, นางเชื่อม โคชเสนี · จำเลย - นางทองอยู่ คชเสนี นายหยาดหรือวิริยะ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประมูล สุวรรณศร · มนูภันย์วิมลสาร · ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา