คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2493
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ผู้เช่ายอมรับการขึ้นค่าเช่าโดยปริยายเป็นเวลานาน ถือว่าผู้เช่ายินยอมและไม่มีสิทธิฟ้องผู้ให้เช่าฐานขึ้นค่าเช่าโดยไม่ได้รับอนุญาต
ย่อคำพิพากษา
ผู้เช่าที่สมัครใจยอมให้ผู้ให้เช่าขึ้นค่าเช่ามาเป็นเวลาถึงปีเศษแล้ว ถือว่า ผู้เช่าไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องผู้ให้เช่าฐานขึ้นค่าเช่าโดยไม่ได้รับอนุญาต
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าบ้านของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ โดยคำสั่งและรู้เห็นยินยอมของจำเลยที่ ๑ บังอาจเรียกเก็บขึ้นค่าเช่าแก่โจทก์จากอัตราเดือนละ ๒๐ บาทเป็นเดือนละ ๔๕ บาท จำเลยทั้ง ๒ เรียกเก็บค่าเช่าในอัตรา ๔๕ บาทจากโจทก์เรื่อยมา
ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษษว่าโจทก์สมัครใจให้จำเลยขึ้นค่าเช่าตลอดมาตั้งแต่วันที่ ๕ มิถุนายน ๒๔๙๐ จนถึงวันที่ ๗ พฤษภาคม ๒๔๙๒ เป็นเวลาถึง ๑ ปี ๑๑ เดือนแล้ว แม้จะอ้างว่ากลัวโจทก์ขับไล่ ก็ไม่ใช่การบีบบังคับหรือขืนใจตามกฎหมายจะถือว่าโจทก์ เป็นผู้เสียหาย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒(๔) ไม่ได้ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง (อ้างฎีกา ๑๑๘๓/๒๔๘๐)
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์สมัครใจยอมให้ผู้ให้เช่าขึ้นค่าเช่ามาเป็นเวลาถึงปีเศษแล้ว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ตามนัยฎีกาที่ศาลชั้นต้นอ้างมา
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2493
นายสุภช้ย หรือ ทองย้อย วิจิตรจารี โจทก์
นายสิทธิ จารุปาน ที่ 1 นายอนุสิทธิ จารุปาน ที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสุภช้ย หรือ ทองย้อย วิจิตรจารี · จำเลย - นายสิทธิ จารุปาน ที่ 1 นายอนุสิทธิ จารุปาน ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นาถปริญญา · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · มนูกิจวิมลอรรถ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายถาวร หุตะโกวิท · ศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถพิศาลโสภณ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา