คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2493

การที่จำเลยเอาใบไม้เบื่อเมาปนในไข่ทอดให้เจ้าทุกข์กินจนมีอาการวิงเวียนคลื่นไส้ เจ้าทุกข์คนหนึ่งซึ่งเป็นเด็กไม่ได้สติเป็นบ้าอยู่ 15 ชั่วโมงจึงหาย ดังนี้นับว่าถึงวิกลจริต ต้องตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 254

ความว่า จำเลยเอาใบไม้เบื่อเมาปนในไข่ทอดให้เจ้าทุกข์กิน ๆ แล้วมีอาการวิงเวียนคลื่นไส้ สำหรับเด็กาย บ. ไม่ได้สติเป็นบ้าอยู่ ๑๕ ชั่วโมงจึงหาย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยผิดตามฟ้อง ให้จำคุก ๔ เดือนโดยลดกึ่งหนึ่งแล้ว ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ยังไม่นับว่าถึงบาดเจ็บทุพพลภาพหรือวิกลจริตตามมาตรา ๒๕๔ หากจะผิดตามมาตรา ๑๘๘ แต่โจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลย จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๓ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นวา เป็นการที่จำเลยมีเจตนาทำร้ายต่อเจ้าทุกข์โดยตรง และเจ้าทุกข์ได้รับผลการกระทำของจำเลยดังกล่าว นับว่าถึงวิกลจริตตามมาตรา ๒๕๔ พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2493 อัยการจังหวัดลำปาง โจทก์ นางเสาแก้ว มณฑาทอง จำเลย