คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1229/2494

ศาลสั่งปรับนายประกัน ๆ มิได้อุทธรณ์ คงชำระเงินค่าปรับเป็นงวด ๆ จนครบถ้วนแล้ว ภายหลังตามตัวจำเลยมาส่งศาล จนศาลพิพากษาลงโทษจำเลยไปตามความผิดแล้ว นายประกันจึงร้องขอลดค่าปรับที่ศาลสั่งปรับตามสัญญาประกันนั้น เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรลดค่าปรับ สั่งยกคำร้องก็ถือได้ว่าเป็นการสั่งตามมาตรา 119 นั่นเอง นายประกันย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งนั้นได้

คดีนี้ เดิมจำเลยถูกฟ้องขอให้ลงโทษฐานรับของโจรตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๑ นายแพงจำเลยหลบหนี ศาลสั่งปรับนายประกัน ๔๐๐๐ บาทตามสัญญา นายประกันชำระค่าปรับหลายงวดจนครบถ้วนแล้ว ต่อมานายประกันนำตัวนายแพงจำเลยมาส่งศาล นายแพงจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลพิพากษาลงโทษและลดโทษแล้ว คงจำคุก ๖ เดือน นายประกันจึงยื่นคำร้องขอลดค่าปรับตามสัญญาประกัน อ้างว่าได้พยายามติดตามนายแพงจำเลยเสียค่าใช้จ่ายไปมาก ศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรลดค่าปรับให้ สั่งยกคำร้อง นายประเคนนายประกัน อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ลดหย่อนค่าปรับคืนนายประกัน ๒๐๐๐ บาท อัยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เมื่อศาลสั่งปรับนายประกันแล้ว นายประกันมิได้อุทธรณ์ ก็ไม่มีข้อห้ามไม่ให้นายประกันมาร้องขอลดหย่อนค่าปรับ เมื่อนำตัวจำเลยมาส่งศาลได้ในภายหลัง และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งประการใด ก็เป็นการที่ศาลชั้นต้นคงสั่งบังคับตามสัญญาประกันตามอำนาจในมาตรา ๑๑๙ ป.ม.วิ.อาญานั้นเอง ฉะนั้นนายประกันผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันจึงมีอำนาจอุทธรณ์ฎีกาได้ตามความในมาตรานี้ และศาลฎีกาเห็นสมควรลดค่าปรับตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไว้ จึง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1229/2494 อัยการกาฬสิทธุ์ โจทก์ นายสมมัก สุวรรณเลิศ ที่ 1, นายแพง ทิพราช ที่ 2 จำเลย นายประเคน ม่วงเมืองแสน นายประกัน