คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 816-817/2494
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้เยาว์ย่อมมีสิทธิฟ้องคดีขอไถ่ถอนการขายฝากได้โดยลำพัง เมื่อได้รับความยินยอมจากบิดาแล้ว แม้บิดาจะทำสัญญาขายอสังหาริมทรัพย์ของผู้เยาว์โดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาล สัญญานั้นก็ไม่ผูกพันผู้เยาว์
ย่อคำพิพากษา
ผู้เยาว์เมื่อได้รับความยินยอมจากบิดาแล้ว ก็ย่อมเป็นโจทก์ฟ้องคดีขอไถ่ถอนการขายฝากจากผู้รับซื้อฝากได้โดยลำพังตนเอง
บิดาและผู้เยาว์ทำสัญญาขายที่ดินของผู้เยาว์ ให้แก่ผู้ซื้อได้รับเงินมัดจำกันแล้วส่วนหนึ่งในวันนั้น ตกลงกันว่า เมื่อผู้เยาว์อายุครบ 20 ปี จะไปทำสัญญาโอนขายกันยังหอทะเบียนที่ดิน ดังนี้เมื่อไม่ได้รับอนุญาตจากศาลก่อน บิดาก็ไม่มีอำนาจทำสัญญาขายหรือจะขายอสังหาริมทรัพย์ของบุตรผู้เยาว์ได้ ฉะนั้นจึงไม่ผูกพันผู้เยาว์(อ้างฎีกาที่ 462/2488)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีได้ความว่า นางสาวสุบินโจทก์บุตรนายมี มีกรรมสิทธิที่ดินโฉนดที่ ๒๒๖๔ นายมีในฐานะผู้แทนโดยชอบธรรมของนางสาวสุบินผู้เยาว์ได้รับอนุญาตจากศาลแล้ว ขายฝากที่ดินรายนี้ไว้กับนางขำจำเลยเป็นเงิน ๑๒๐๐ บาท ต่อมาอีกราม ๒ ปี นายมีนางสาวสุบินได้ทำสัญญาขายที่ดินแปลงนี้ให้กับนางขำเป็นเงิน ๔๐๐๐ บาท ได้รับเงินมัดจำจากนางขำไปวันนั้น เป็นเงิน ๒๘๐๐ บาทตกลงกันว่าเมื่อนางสาวสุบินอายุครบ ๒๐ ปี จะไปทำสัญญาโอนขายกันยังหอทะเบียนที่ดิน แต่การทำสัญญาขายที่ดินดังกล่าวหาได้ขออนุญาตต่อศาลไม่
บัดนี้นางสาวสุบินต้องการไถ่ถอนที่นา ซึ่งขายฝากไว้กับนางขำคืน จึงได้ฟ้องนางขำเป็นจำเลย ขอให้รับเงิน ๑๒๐๐ บาทและคืนนาให้โจทก์ และได้บอกล้างสัญญาขายดังกล่างแล้วทั้งนี้โดยนายมีบิดายินยอมอนุญาตให้ฟ้อง
นางขำกลับเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสุบินและนายมีอีกสำนวนหนึ่ง ขอบังคับให้ทำสัญญาโอนขายกรรมสิทธิที่พิพาทให้นางขำตามสัญญา
ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อขายที่พิพาท มิได้รับอนุญาตจากศาลตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ จึงเป็นโมฆียะพิพากษาให้นางขำรับชำระค่าไถ่ถอนที่พิพาทจากนางสาวสุบิน ๑๒๐๐ บาท และคืนที่พิพาทให้นางสาวสุบินให้ยกฟ้องคดีที่นางขำเป็นโจทก์
นางขำอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
นางขำฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่นายมีบิดานางสาวสุบินได้ตกลงยินยอมในการซื้อขายรายนี้ด้วยนั้น ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ บิดาไม่มีอำนาจขายอสังหาริมทรัพย์เด็กได้ นอกจากได้รับอนุญาตจากศาล ดังนั้นนายมีจึงไม่อาจทำสัญญาซื้อขายที่พิพาท แทนนางสาวสุบินได้ ที่โจทก์อ้างว่าสัญญานี้เป็นเพียงสัญญษจะขายไม่อยู่ในบังคบแห่งมาตรานี้นั้น เห็นว่าถ้าจะขายอสังหาริมทรัพย์ของเด็กบิดาทำแทนเป็นการใช้ได้แล้ว ก็ย่อมมีผลผูกมัดไปถึงการขายด้วย ก็เมื่อการขายตาม ก.ม.บิดาไม่มีอำนาจทำกันได้นอกจากได้รับอนุญาตจากศาลแล้ว จะมีอำนาจจะทำสัญญาจะขายอสังหาริมทรัพย์ของเด็กเป็นการผูกพันเด็กอย่างไร ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 816 - 817/2494
นางสาวสุบิน ทิกามล โจทก์
นางขำ สังวาลย์เพ็ชร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสาวสุบิน ทิกามล · จำเลย - นางขำ สังวาลย์เพ็ชร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ · นาถปรีชา · มนูกิจวิมลอรรถ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลสระบุรี - นายศิริ เกตุสมบูรณ์ · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาท |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา