คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2496

ทายาทผู้ครอบครองทรัพย์มรดกของผู้ตายมาแต่ผู้เดียวเกิน1 ปี โดยทายาทอื่นมิได้เรียกร้องมรดกนั้นเสียภายใน กำหนด 1 ปี ทรัพย์มรดกนั้นย่อมตกเป็นของทายาทผู้ครอบครอง และเมื่อทายาทผู้ครอบครองขายทรัพย์นั้นไปแก่ บุคคลภายนอก บุคคลภายนอกก็ย่อมจะใช้สิทธิของทายาทผู้นั้นได้ด้วย.

คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์มรดกของนางแค ผู้เป็นอาโจทก์ จากจำเลย. จำเลยต่อสู้ว่า ทรัพย์มรดกของนายแคตกได้แก่นายถิงน้องนางแค โดยนายถิงครอบครองแต่ผู้เดียวเกิน ๑ ปี คดีขาด อายุความแล้ว ต่อมานายถิงทำพินัยกรรม์ยกให้จำเลยและบุคคลอื่น. ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ที่พิพาทจะเป็นมรดกของนางแคแต่เดิมก็ดี แต่เมื่อนางแควายชนม์แล้วนายถิงได้เข้าครอบครอง มาคนเดียวเกิน ๑ ปี โจทก์หาได้เข้าเกี่ยวข้องไม่ โจทก์มิได้เรียกร้องมรดกนางแคจากนายถิงเสียภายในกำหนด ๑ ปี ที่ พิพาทตกเป็นของนายถิงแต่ผู้เดียว หาใช่เป็นมรดกของนางแคต่อไปไม่ และในข้อ+อายุความนี้ แม้จำเลยจะมิใช่ทายาท ของนางแคก็จริง แต่จำเลยเป็นผู้ซื้อที่พิพาทจากนายถิงผู้เป็นทายาทของนางแค นางถิงมีสิทธที่จะยกอายุความขึ้นต่อสู้กับ โจทก์ ดังนั้น จำเลยจึงเป็นบุคคลซึ่งชอบที่จะใช้สิทธิของนายถิงยกอายุความขึ้นต่อสู้โจทก์ได้. ฯลฯ ฯลฯ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2496 นายอิง สุตาธรรม โจทก์ นายลือวัฒนะ ที่ 1, นายหลิด วัฒนะ ที่ 2, นางเจี๋ยน วัฒนะ ที่ 3 จำเลย