คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 201/2497
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การครอบครองอสังหาริมทรัพย์อันเป็นของบุคคลอื่นติดต่อกันเป็นสิบปีโดยสงบ โดยเปิดเผย และโดยมีเจตนาเป็นเจ้าของ ย่อมทำให้ผู้ครอบครองได้กรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์นั้น
ย่อคำพิพากษา
ซื้อขายที่ดินมีโฉนดกัน โดยมิได้ไปทำโอนซื้อขายกันต่อเจ้าพนักงาน แต่ผู้ซื้อได้ปกครองเป็นเจ้าของที่ดินนั้นมาเกิน 10 ปีแล้วดังนี้ ผู้ซื้อย่อมได้เป็นเจ้าของที่ดินที่ซื้อขายนั้น
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ โจทก์ฟ้อขอให้ศาลแสดงที่นาพิพาทเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ถอนชื่อนายฮุยนางแย้มออกจากโฉนดใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้อง
จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าโจทก์ได้ซื้อที่พิพาทไว้จริงตามที่นำสืบ จึงพิพากษากลับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ
นางเกินจำเลย ฎีกา
ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ซื้อที่พิพาทไว้จริง แล้วได้ปกครองเป็นเจ้าของที่พิพาทตลอดมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว ที่โฉนดยังมีชื่อเจ้าของเดิมอยู่ เพราะการซื้อขายไม่ได้ทำกันต่อเจ้าพนักงาน แต่โจทก์ได้ปกครองมาช้านานเกิน ๑๐ ปีแล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าให้ที่ดินเป็นของโจทก์ ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 201/2497
นายอาจ สิงห์ทองที่ 1, นายเชื้อ สิงห์ทองที่ 2, โจทก์
นางเป้า ถนอนสุขที่ 1, นางเกิน หินดีที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายอาจ สิงห์ทองที่ 1, นายเชื้อ สิงห์ทองที่ 2, · จำเลย - นางเป้า ถนอนสุขที่ 1, นางเกิน หินดีที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นาถปริญญา · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · ประวัติ ปัตตพงศ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายเนิ่น กฤษณะเศรณี · ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา