คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2024/2497

สถานที่บนขบวนรถไฟโดยสารนั้น ไม่ใช่ที่ระโหฐานเป็นที่สาธารณสถาน

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันมีฝิ่นไว้โดยมิได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานตรวจค้นจับกุมได้ จำเลยสมคบกันใช้กำลังกายและอาวุธและวัตถุระเบิดทำร้ายเจ้าพนักงานบาดเจ็บถึงสลบและแย่งเอาฝิ่นหลบหนีไป ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ ศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ ฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงให้จำคุกจำเลยที่ ๑,๒,๓ ทุกกะทงรวมคนละ ๒ ปี จำคุกจำเลยที่ ๔ รวม ๓ ปี จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลทหารกลางพิพากษายืน จำเลยทั้งสี่ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยที่ ๑,๒ ซึ่งศาลทหารกลางรับไว้นั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาของจำเลยที่ ๓ ,๔ นั้นเห็นว่า ๑. สถานที่บนขบวนรถไฟโดยสารไม่ใช่ที่ระโหฐาน เป็นที่สาธารณสถานตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๖(๑๓) ๒. เจ้าพนักงานสรรพสามิตต์เป็นเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองมีอำนาจตรวจค้นได้ ๓. เจ้าพนักงานปกครองตรวจค้นในที่ไม่ใช่ที่ระโหฐานไม่ต้องมีหมายค้นและไม่อยู่ในบังคับแห่งมาตรา ๙๖,๑๐๒ ศาลฎีกาจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2024/2497 อัยการศาลมณฑลทหารบกที่ 4 โจทก์ ส.ท.เย็น ทับเทียนทอง กับพวก จำเลย