คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 297/2497

ศาลสั่งงดสืบพยานแล้ว พิพากษาคดีไปเลย ดังนี้ แม้คู่ความจะไม่ได้คัดค้านคำสั่งที่ให้งดสืบพยานไว้ ก็ยังมีสิทธิอุทธรณ์ในข้องดสืบพยานได้

โจทย์ฟ้องว่า จำเลยปิดกั้นทางหลวง หรือทางสาธารณะซื่งอยู่ติดที่ของโจทก์ จึงขอให้เปิด จำเลยให้การว่า ทางที่ฟ้องไม่ใช่ทางหลวงหรือทางสาธารณะ แต่เป็นที่ของจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้น สั่งงดการนำสืบพยานบุคคลวินิจฉัยข้อเท็จจริงจากใบเหยียบย่ำที่คู่ความนำส่ง แล้วไม่เชื่อว่าทางนั้นเป็นทางหลวงหรือทางสาธารณะ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้จัดการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว จำเลยเถียงว่า เมื่อศาลสั่งไม่ให้สืบพยาน โจทก์ไม่ได้คัดค้านคำสั่ง เพราะฉะนั้นงดไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งให้งดสืบพยาน ข้อนี้ปรากฎว่า เมื่อศาลชั้นต้นเห็นใบเหยียบย่ำก็สั่งงดสืบพยาน แล้วพิพากษาคดีไปเลย ต่อมาภายในอายุความอุทธรณ์ โจทก์ยื่นอุทธรณ์ เป็นการอุทธรณ์คำพิพากษาคำสั่งที่กล่าวนั้น แม้โจทก์ไม่ได้คัดค้านไว้ ก็ไม่ใช่เหตุที่จะขัดขวางในการอุทธรณ์คำพิพากษา จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 297/2497 นายเสริม บัวแก้ว โจทก์ นายเสริฐ ง่วนชูที่ 1. นายสนิท กิตติวานิชย์ที่ 2,