คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 526/2497

เช่าตึกเพื่อทำโรงแรมแม้ผู้เช่าจะอยู่ด้วย ก็ไม่ถือว่าเป็นเคหะ ไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ

โจทย์ฟ้องขับไล่จำเลยจากตึกแถวโจทก์ โดยกล่าวว่า จำเลยมีเคหะสถานอยู่แล้ว ๓ แห่ง แต่จำเลยก็ยังทำสัญญาเช่าตึก โจทก์ ๓ คูหา เพื่อทำโรงแรมชื่อ " สวัสดี " สัญญาครบกำหนดแล้ว แต่ยังคงเช่าต่อมาโดยถือข้อสัญญาเดิม จำเลยให้ผู้อื่นเช่าช่วงตึกแถวโจทก์ ๒ ห้อง เป็นการผิดสัญญา จึงขอให้บังคับให้จำเลยส่งมอบตึกพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯลฯ จำเลยไม่เคยให้เช่าช่วงและไม่เคยมีเคหะสถานอื่นอีกดังฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การเช่าทำโรงแรมเป็นเช่าเพื่อการค้าพิพากษาให้จำเลยส่งมอบตึกแถวแก่โจทก์ ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเช่าตึกพิพาทเพื่อทำโรงแรม คือใช้เป็นรับบุคคลอื่นเข้ามาเพื่อแสวงหาประโยชน์อันเป็นลักษณะการค้า จึงมิใช่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยตามความหมายของ พ.ร.บ.ควบคุม ฯลฯ ไม่นับเป็นเคหะอันอยู่ในความคุ้มครองของ พ.ร.บ.นั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 526/2497 นางวิ้ง ทับเที่ยงที่ 1, นายฝุกจี้ ทับเที่ยงที่ 2, โจทก์ นายอิ้มกวั่ง แซ่ลิ้ม จำเลย