คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2497

ตึกพิพาทอยู่ข้างหลังตึกที่สำเพ็งที่จำเลยเช่าทำการค้าจำเลยเจาะทางเดินทะลุถึงตึกพิพาทใช้ตึกพิพาทเป็นที่นอนและทำครัว ตึกพิพาทจึงเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกเพื่อประกอบการค้าตึกอยู่ในทำเลการค้า โจทก์มีสิทธิเลิกสัญญาเช่าได้ตามเงื่อนไขในสัญญา โจทก์ได้บอกเลิกการเช่าแล้วจึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่าจำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยตึกพิพาทไม่ได้อยู่ในทำเลการค้า ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยใช้ตึกพิพาทเป็นที่อยู่อาศัย และที่ตั้งพิพาทไม่ใช่ทำเลการค้า โจทก์ไม่มีสิทธิบอกเลิกการเช่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างทั้ง สองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าภริยาจำเลยและน้องภริยาจำเลยนอนในตึกพิพาท ชั้นล่างด้านหลังใช้ทำครัว ตึกพิพาทไม่ได้อยู่ในทำเลการค้า จำเลยเช่าตึกติดกับสำเพ็งทำการค้าตึกพิพาทอยู่ข้างหลังตึกที่จำเลยเช่าทำการค้า จำเลยเจาะทางเดินทะลุถึงกัน ใช้ตึกพิพาทเป็นที่นอนและทำครัว ฉะนั้นตึกพิพาทจึงเป็นเคหะอยู่ในความคุ้มครองของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2497 นางสาวสมพร หิมะทองคำ โจทก์ นายหั่นยี่สิว จำเลย