คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1264/2499

จำเลยฎีกาว่าโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกจากห้องพิพาทยังไม่ถึง 1 เดือนก็มาฟ้องจำเลยเช่นนี้ไม่ชอบด้วย ป.พ.พ.ม.566 โจทก์จึงฟ้องจำเลยไม่ได้ แต่เมื่อปรากฎว่าฎีกาของจำเลยข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้นจึงต้องห้ามตาม ป.วิ.แพ่ง ม.225

โจทก์ฟ้องว่าห้องพิพาทนายเกื้อกูลได้ขายให้โจทก์ จำเลยเช่าจากนางเกื้อกูลประกอบการค้าไม่ + หนังสือเช่า โจทก์บอกให้จำเลยมาทำสัญญาเช่า จำเลยไม่มาจึงฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทจากนางเกื้อกูลเพื่ออยู่อาศัย และไม่ค้างค่าเช่า ศาลชั้นต้นฟังว่าห้องพิพาทใช้เป็นสถานที่การค้าไม่ได้รับความคุ้มครองให้ขับไล่จำเลย ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนแต่มีความเห็นแย้ง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯส่วนข้อที่จำเลยอ้างว่าโจทก์กล่าวยังไม่ถึง ๑ เดือน ก็ฟ้องจำเลยเช่นนี้ไม่ต้องตาม ป.พ.พ.ม.๕๖๖ โจทก์ฟ้องจำเลยหาได้ไม่นั้น เห็นว่าข้อต่อสู้ของจำเลยข้อนี้ไม่ได้ว่ากล่าวกันมาแต่ศาลชั้นต้น ฎีกาจำเลยจึงต้องห้ามดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1264/2499 นางจรูญ หอระตะ โจทก์ นายก๊กตี่ แซ่ตั้น จำเลย