คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1990/2499

ในความผิดทางอาญานั้นบุคคลจะเป็นจำเลยแทนกันไม่ได้.

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปล่อยกระบือเข้าไปเหยียบย่ำกัดกินต้นข้าวในนาของนางหิ้นเสียหาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๔๐,๖๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยที่ ๑ อยู่ที่อื่นในวันกิดเหตุไม่ใช่เป็นคนเลี้ยงกระบือ จึงไม่มีผิด ส่วนจำเลยที่ ๒ รับว่าเป็นคนเลี้ยงกระบือเอง ผิดตาม ม.๓๔๐ (๑) ให้ปรับ ๔๐ บาท จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ได้นำสืบว่าจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ปล่อยกระบือให้เข้าไปกินข้าวแต่สืบว่าเป็นกระบือของนายหะมิสามีจำเลยที่ ๒ ชั้นอำเภอนายหะมิไม่ได้ไป จำเลยที่ ๒ ไปแทนสามีเลยถูกฟ้องเป็นคดีนี้ จะลงโทษจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นว่ากล่าวกันที่อำเภอเรื่องเรียกร้องค่าเสียหายรายนี้จากนายหะมิสามีจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นเจ้าของกระบือ นายหะมิไม่ได้ไป จำเลยที่ ๒ ไปแทนจึงถูกฟ้องเป็นจำเลย อันความผิดในทางอาญานั้นจะแทนกันไม่ได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1990/2499 อัยการจังหวัดยะลา โจทก์ นายวานิ เจ๊ะซารี กับพวก จำเลย