คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 258/2499

เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง และให้จำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหาได้ไม่ตาม ป.วิ.อาญา ม.218 ถึงแม้ว่าจำเลยจะอ้างว่าคดีนี้มีปัญหาข้อ ก.ม. แต่บรรยายมาเป็นการคัดค้านเกี่ยวกับการวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังนี้ ก็ย่อมต้องห้ามฎีกาเช่นเดียวกัน.

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยให้กริยาฉกฉวยวิ่งราวเอาสร้อยคอทองคำนางลำพูนราคา ๙๓๐ บาท ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลอาญาพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี ตาม ม.๒๙๗ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ตาม ป.วิ.อาญา ม.๒๑๘ ฎีกาของจำเลยอ้างว่าคดีมีปัญหาข้อ ก.ม.แต่ที่บรรยายเป็นการคัดค้านเกี่ยวกับการวินิจฉัยข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ฎีกาของจำเลยต้องห้ามตามบท ก.ม.อันกล่าวมาแล้ว. พิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลย. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 258/2499 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นายเก๊าหรือเตี้ยวชุน แซ่ลิ้ม จำเลย