คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2500

บริษัทจำเลยเป็นผู้ก่อสร้างตึกรายพิพาทโดยทุนของบริษัท เมื่อก่อสร้างเสร็จแล้วตามสัญญา มีสิทธิที่จะกำหนดและเลือกตัวผู้เช่า เรียกเก็บเงินค่าช่วยก่อสร้าง แต่โจทก์ไม่ได้เสียเงินช่วยก่อสร้างให้จำเลย กลับไปเสียให้แก่ลูกจ้างคนเก่าของจำเลยที่ออกจากหน้าที่ไปแล้วซึ่งเป็นผู้ไม่มีสิทธิอะไรที่จะให้แก่โจทก์ จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะขัดขวางมิให้โจทก์เข้าอยู่ในตึกพิพาทได้ ไม่เป็นละเมิด เพราะจำเลยมีสิทธิตามสัญญาก่อสร้างที่จะครอบครองห้องพิพาทจนกว่าจะส่งมอบแก่เจ้าของที่ดิน แม้จะถือว่าตึกซึ่งปลูกในที่ดินเป็นทรัพย์ส่วนควบของเจ้าของที่ดิน แต่จำเลยก็ยังมีสิทธิตามสัญญาที่จะครอบครองตึกที่สร้างจนกว่าจะเลือกหาผู้เช่าได้ เจ้าของที่ดินจะเอาตึกไปครอบครองเสียโดยลำพังหาได้ไม่ เมื่อเจ้าของที่ดินยังไม่มีสิทธิที่จะเอาตึกรายนี้ไปให้ผู้ใดเช่าโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอม โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะเข้าครอบครองตึกรายนี้สิทธิแห่งการครอบครองตามกฎหมายยังตกอยู่แก่ฝ่ายจำเลย.

เรื่อง ละเมิด โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองตึกแถว ๒ ชั้น เลขที่ ๑๗/๙ และ ๑๗/๑๐ โดยเช่าจาก ม.จ.ศุภสวัสดิ์ เจ้าของ จดทะเบียนการเช่า ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ๓ ๔ เป็นลุกจ้างของบริษัทจำเลยที่ ๑ จำเลยที้ง ๔ ได้ร่วมกันขัดขวางมิให้โจทก์ครอบครองตึกที่เช่าโดยลั่นกุญแจประตูตึกแถวและให้บริวารของจำเลยเข้าครอบครองตึกแถวเลขที่ ๑๗/๑๐ โดยจำเลยไม่มีสิทธิขวางทำให้โจทก์เสียหาย จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย และขอให้บังคับจำเลยเลิกขัดขวางการครอบครองตึกแถวของโจทก์ จำเลยทั้ง ๔ ยื่นคำให้การเกินกำหนด ศาลแพ่งไม่อนุญาตให้ยืดเวลาและสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลแพ่งพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ เลิกขัดขวางการครอบครองตึกแถวของโจทก์ และจัดให้บริวารของจำเลยออกจากตึกแถวของโจทก์ กับให้จำเลยทั้ง ๒ นี้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายบางส่วน โจทก์อุทธรณ์ ขอให้จำเลยที่ ๑, และที่ ๔ ใช้ค่าเสียหายเต็มตามฟ้อง จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ อุทธรณ์ว่าโจทก์ยังมิได้ครอบครองห้องพิพาทเลย การครอบครองยังเป็นสิทธิของจำเลยจ โ่จทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าบริษัทจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ก่อสร้างตึกรายนี้โดยทุนของบริษัท เมื่อก่อสร้างเสร็จแล้วมีสิทธิที่จะกำหนดและเลือกตัวผู้เช่าเรียกเก็บเงินค่าช่วยก่อสร้าง แต่โจทก์ในคดีนี้ไม่ได้เสียเงินค่าช่วยก่อสร้างให้แก่จำเลย กลับไปเสียเงินค่าช่วยก่อสร้างให้แก่นายไหทิ้วลูกจ้างคนเก่าของจำเลยที่ออกจากหน้าที่ไปแล้ว ซึ่งเป็นผู้ไม่มีสิทธิอะไรที่จะให้แก่โจทก์ จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะขัดขวางมิให้โจทก์เข้าอาศัยในห้องตึกรายนี้ได้ เพราะจำเลยมีสิทธิตามสัญญาก่อสร้างที่จะครอบครองห้องนี้ จนกว่าจะส่งมอบให้แก่เจ้าของที่ดิน แม้จะถือว่าตึกซึ่งปลุกในที่ดินเป็นทรัพย์ส่วนรวมของเจ้าของที่ดินก็ดี แต่จำเลยก็ยังมีสิทธิตามสัญญาที่จะครอบครองตึกที่สร้างจนกว่าจะเลือกหาผู้เช่าได้ เจ้าของที่ดินจะเอาตึกไปครอบครองเสียลำพังหาด้วย เมื่อเจ้าของที่ดินยังไม่มีสิทธิที่จะเอาตึกรายนี้ไปให้ผู้ใดเช่าโดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอมได้ ดังนี้ โจทก์ก์ไม่มีสิทธิที่จะเข้าครอบครองตึกรายนี้ สิทธิแห่งการครอบครองตามกฎหมายยังคงตกอยู่แก่ฝ่ายจำเลย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2500 นายวิฑูรย์ อุชชิน โจทก์ บริษัทสหสรรพกิจ จำกัด ที่ 1, นายประยงค์ โภคยะสุพัตร์ ที่ 2 นายณรงค์ อุตรนที ที่ 3, นายเป็งลิ้ม แซ่อื๊อ ที่ 4 จำเลย