⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1961/2500

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1961/2500

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าไม่เกินที่กฎหมายกำหนด หรือคดีที่เรียกค่าเสียหายไม่เกินที่กฎหมายกำหนด ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง.

ย่อคำพิพากษา

ในชั้นฎีกา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีฟ้องขับไล่ออกจากห้องเช่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงไม่ได้รับรองให้ เมื่อคดีมาถึงศาลฎีกา ๆ เห็นว่าเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.แพ่ง ม.224, 247, 248 ก็ไม่รับวินิจฉัยให้ คดีฟ้องขับไล่ออกจากที่เช่า และเรียกค่าเสียหายไม่เกิน 5,000 บาท ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริง ตาม ป.วิ.แพ่ง ม.248 และคดีฟ้องขับไล่ออกจาก อสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นฟ้องไม่เกินเดือนละ 2,000 บาท ก็ต้องห้ามอุทธรณ์ฎีกาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.แพ่ง ม.224, 247 , การที่จะให้ศาลวินิจฉัยว่าการเช่ามีเจตนาเพื่อการค้นหรือเพื่อการอยู่อาศัย เป็นปัญหาข้อเท็จจริง.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.224 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.247 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.248

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าห้องของโจทก์เพื่อประโยชน์ในการค้า ค่าเช่เดือนละ ๒๐ บาท โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลย ๆ เพิกเฉยและขาดส่งค่าเช่า ทำให้โจทก์ขาดประโยชน์ที่ควรได้เดือนละ ๑๕๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้อง จำเลยให้การว่า จำเลยเช่าห้องเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ไม่เคยบอกเลิกการเช่า และไม่ผิดนัดชำระค่าเช่า ศาลชั้นต้นพิพากษาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเช่าห้องเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ และขอให้ศาลชั้นต้นรับรองให้อุทธรณ์ข้อเท็จจริง แต่ศาลชั้นต้นเห็นว่า ห้องพิพาทเป็นเคหะอันจะได้รับความคุ้มตรงตามกฎหมาย หรือ ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายจึงไม่ได้รับรอง โจทก์ฎีกาและขอให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาข้อเท็จจริงศษลชั้นต้นไม่รับรอง โดยเห็นว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เป็นคดีฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่เช่า โจทก์เรียกค่าเสียหายเดือนละ ๑๕๐ บาท ด้วย เป็นคดีมีทุนทรัพย์ต่ำกว่า ๕,๐๐๐ บาท ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.แพ่ง ม. ๒๔๘ และถ้าจะถือว่าเป็นคดีเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ แต่ก็เป็นคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์?อันมีค่าเช่า ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ ๒,๐๐๐ บาท ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.แพ่ง ม. ๒๒๔, ๒๔๗ ส่วนฎีกาของโจทก์ที่อ้างว่าเป็นข้อกฎหมายก็เป็นการเถียงว่าการเช่ามีเจตนาเพื่อการค้าหรือเพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องฎีกา ตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๔๘ ศาลฎีการับวินิจฉัยให้ไม่ได้. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1961/2500 นางสง่า เนาวจำเนียร โจทก์ นายสมศักดิ์ เรืองกิจ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางสง่า เนาวจำเนียร · จำเลย - นายสมศักดิ์ เรืองกิจ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประศาสน์วินิจฉัย · มนูภันย์วิมลสาร · พิบูลย์ไอศวรรย์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลชั้นต้น - จังหวัดราชบุรี - นายยิ้ม บู · ศาลอุทธรณ์ - หลวงศิริศาสตร์ประสิทธิ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 356/2530ฎีกา 142/2492ฎีกา 609/2526ฎีกา 2076/2542ฎีกา 1339/2499ฎีกา 8903/2553ฎีกา 1679/2540ฎีกา 4015/2528ฎีกา 83-84/2529ฎีกา 1168/2520ฎีกา 3007/2525ฎีกา 2834/2527ฎีกา 1022/2551ฎีกา 2812/2539ฎีกา 1030/2509ฎีกา 2186/2550ฎีกา 5272/2544ฎีกา 8735/2542ฎีกา 793/2507ฎีกา 4041/2542ฎีกา 891/2510ฎีกา 8108/2542ฎีกา 5150/2552ฎีกา 1733/2498
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา