คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1964/2500

โจทก์ยกที่ดินพิพาทให้เทศบาลเพื่อเทศบาลจะได้จัดสร้างตลาด เมื่อไม่มีเงื่อนไขว่าเทศบาลจะต้องทำเป็นตลาดนานเท่าใด และหากเมื่อใดเทศบาลไม่ใช้เป็นตลาดแล้ว จะต้องคืนที่พิพาทให้โจทก์ เช่นนี้แล้ว ต่อมาเทศบาลก็ได้สร้างตลาดตรงที่พิพาทสิ้นเงินไปถึง 40,000 บาท นับว่าเทศบาลได้ปฏิบัติไปตามเงื่อนไขที่โจทก์ประสงค์แล้ว แม้ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนตัวนายกเทศมนตรีใหม่ จึงมีการเปลี่ยนแปลงตลาดนี้เป็นโรงมหรสพไป โจทก์ก็ไม่มีเหตุที่จะอ้างเพื่อขอคืนที่ดินนี้ได้.

เรื่อง เรียกที่ดินคืน ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ยกที่พิพาทให้แก่เทศบาลก็เพื่อเทศบาลจะได้จัดสร้างตลาดขึ้น ซึ่งต่อมาเทศบาลก็ได้สร้างตลาดสิ้นเงินไปถึง ๔๐,๐๐๐ บาท เศษแล้ว ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความดังข้างต้น นับว่าเทศบาลได้ปฏิบัติไปตามเงื่อนไขที่โจทก์ประสงค์แล้ว ส่วนการที่โจทก์จะขอที่กลับคืนนั้น โจทก์หาได้มีเงื่อนไขไว้ไม่ว่า เทศบาลจะต้องทำเป็นตลาดนานเท่าใด และหากเมื่อใดเทศบาลไม่ใช้เป็นตลาดแล้ว จะต้องคืนที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ ฉะนั้นโจทก์จึงไม่มีเหตุที่จะอ้างเพื่อขอคืนที่ดินได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1964/2500 ร.ต.อ.ขุนรักนิกร โจทก์ เทศบาลเมืองอุดรธานี โดยขุนแววประศาสตร์ นายกเทศมนตรีที่ 1 นายอุดม สีบำรุง เทศมนตรีที่ 2 จำเลย