คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1321/2501

สัญญากู้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วน หากผู้เขียนสัญญาได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ต่อหน้าผู้ให้กู้ และผู้กู้ โดยไม่มีการทักท้วง ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานได้

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ ๒๒ เม.ย. ๙๖ จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไป ๘,๖๕๐ บาท ดอกเบี้ยชั่งละ ๑ บาท ต่อเดือนจำเลยเคยชำระดอกเบี้ย ๒,๕๐๐ บาท โจทก์เตือนจำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จำเลยเพิกเฉย จึงฟ้องขอศาลบังคับ จำเลยให้การว่า ได้ทำสัญญากู้โจทก์ไปเพียง ๘,๐๐๐ บาท รุ่งขึ้นชำระคืน ๕,๓๐๐ บาท คงค้างอีก ๒,๗๐๐ บาทเมื่อเดือนยี่ พ.ศ.๒๔๙๗ รับข้าวเปลือกเป็นการชำระหนี้เสร็จสิ้นไปแล้ว ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไปตามฟ้อง จึงพิพากษาให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายด้วยว่า การที่ผู้กู้ยืมไม่ได้เป็นผู้ขีดฆ่าแสตมป์ตามกฎหมาย แต่ผู้เขียนกลับเป็นผู้ขีดฆ่า ย่อมทำให้สัญญาเป็นโมฆะนั้น ข้อนี้มีบทกำหนดผ่อนผันหน้าที่ของผู้ที่ต้องเสียอากรและผู้ที่ต้องขีดฆ่าแสตมป์ไว้ตามประมวลรัษฎากรมาตรา ๑๐๗ ซึ่งจะตกลงกันเป็นอย่างอื่นได้ด้วย ฉะนั้น การที่ผู้เขียนสัญญาขีดฆ่าแสตมป์ต่อหน้าโจทก์ จำเลย โดยไม่มีการทักท้วงจากฝ่ายใด ก็ถือว่าโจทก์จำเลยตกลงให้ทำเช่นนั้นได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1321/2501 นายน่วม พุ่มเผือก กับพวก โจทก์ นายเติม สุรินทร์ กับพวก จำเลย