คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2501
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับดุลพินิจในการลงโทษ หรือความขัดแย้งของพยานหลักฐาน เป็นข้อห้ามฎีกาตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251 จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้จำคุก 5 ปี เช่นนี้โจทก์ จำเลยจะฎีกาในเรื่องดุลพินิจ หรือในเรื่องว่าพยานเบิกความแตกต่างไม่ได้ เพราะเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๒๗ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจใช้ไม้ตีทำร้ายนายจ๋องบาดเจ็บโดยเจตนาจะฆ่านายจ๋อง ๆ ถึงแก่ความตายมิได้จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๑
จำเลยต่อสู้ว่า ป้องกันตัว
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยผิดตามก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๑๐ ปี
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้จำคุกจำเลย ๕ ปี
โจทก์และจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาในเรื่องดุลยพินิจเป็นฎีกาในเรื่องพยานโจทก์เบิกความแตกต่าง เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงวต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณษความอาญา มาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์และจำเลยเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2501
อัยการจังหวัดชลบุรี โจทก์
นายเม่งฮ่วย หรือ จิ้น แซ่จึง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดชลบุรี · จำเลย - นายเม่งฮ่วย หรือ จิ้น แซ่จึง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยกรณ์พิทารณ์ · ธรรมบัณฑิต · ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดชลบุรี - นายผล พิทักษ์พล · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมานุวัตน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา