คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 442/2502

บาดแผลของผู้ตายที่ถูกจำเลยแทง แม้จะเนื่องจากการรักษาบาดแผลไม่ดี เพราะบาดแผลเน่าจึงเป็นพิษก็ดี แต่ก็เป็นผลธรรมดาอันสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนา (อ้างฎีกาที่ 437/2500)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบฆ่าคนโดยเจตนา ่จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี จำเลยที่ ๒ มีผิดฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๓๓๘(๓) จำคุก ๑ เดือน โจทก์ร่วมและจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ทำร้ายผู้ตายจริง ส่วนบาดแผลของผู้ตายที่ถูกจำเลยที่ ๑ แทง แม้จะเนื่องจากการรักษาบาดแผลไม่มี เพราะบาดแผลเน่าจึงเป็นพิษก็ดี แต่ก็เป็นผลธรรมดาอันสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลยที่ ๑ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 442/2502 อัยการจังหวัดสงขลา กับพวก โจทก์ นายจ้วน แช่มช้อย กับพวก จำเลย