คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2498

ใช้มีดยาว 7 นิ้วฟุตแทงไปที่ท้องหนึ่งที การกระทำของจำเลยย่อมพอคาดได้ว่าจะไปถูกที่สำคัญจึงแสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดซุยปลายแหลมแทงนายตา ขอบเลี้ยวรื่น พี่ชายของจำเลยถึงแก่ความตาย โดยจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ประกอบคำรับสารภาพ แล้ว พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำคุก เมื่อลดตามมาตรา ๕๙ แล้วกึ่งหนึ่งเหลือ ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๒๕๑ จำคุกเมื่อลดตามมาตรา ๕๙ แล้วกึ่งหนึ่ง ๕ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ด่าท้าทายพี่ชายแล้วใช้มีดยาว ๗ นิ้วฟุตแทงพี่ชายถูกที่ท้องหนึ่งที แม้ที่ตรงนั้นจะมืด แต่ก็พอคาดได้ว่าถ้าแทงบริเวณท้องก็จะถูกที่สำคัญ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าจึงพิพากษากลับบังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2498 อัยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายผล ชอบเลี้ยวรื่น จำเลย