คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2492

เมื่อไม่ได้มีการชันสูตรพลิกศพผู้ตาย เพราะบิดาผู้ตาย ได้จัดการเผาศพไปก่อนแล้ว โจทก์ก็ย่อมฟ้องจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยให้การปฏิเสธต่อสู้ว่า ผู้ตายไม่ไ้ตายเพราะถูกพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย ทั้งรายงานและบันทึกของแพทย์และพนักงานสอบสวนไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานทำร้ายร่างกาย ตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๖ เดือน โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๑๐ ปี ขุนศรี,โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง จำเลยฎีกาว่าไม่ได้ทำร้ายผู้ตาย และอ้าง ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๒๙, ๑๕๐. ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นได้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายแล้ว จำเลยไม่อุทธรณ์ จำเลยจะคัดค้านในชั้นฎีกาว่าไม่ได้ทำร้ายฟังไม่ขึ้น ข้อเท็จจริงฟังได้ความตามศาลอุทธรณ์ คดีนี้ ไม่ได้มีการชันสูตรพลักศพผู้ตาย เพราะบิดาผู้ตายจัดการเผาศพผู้ตายไปเสียก่อน เมื่อไม่มีศพก็ชันสูตรพลิกศพไม่ได้ ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๒๙,๑๕๐ แต่อย่างใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2492 อัยยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง,และขุนศรี ทองพนัง โจทก์ นายปลอบ ม่วงทอง ล.