คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2505
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบโรคศิลปะโดยไม่มีใบอนุญาตให้ริบของกลาง แต่หากเป็นกรณีใบอนุญาตหมดอายุ การกระทำนั้นไม่ถือเป็นความผิดที่ต้องริบของกลาง
ย่อคำพิพากษา
เมื่อปรากฏว่าจำเลยขาดคุณสมบัติและความรู้ ไม่มีทางที่จะขึ้นทะเบียนรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะได้ แต่ก็ยังฝ่าฝืนปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดจากการกระทำ (คือปรุงยา) ของจำเลยตัวยาและเครื่องอุปกรณ์ในการปรุงยาเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด จึงต้องริบ
หากจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ปรุงยา แล้ว แต่ใบอนุญาตของจำเลยขาดอายุ จำเลยไปปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดเพราะไม่ได้รับอนุญาตไม่ใช่เกิดจากการกระทำความผิด ของกลางไม่พึงริบ (เทียบคดีคำที่ 274/2503) (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 42/43/2504)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 ม.11 พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 ม.21 คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังไว้ว่า เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๐๒ เวลากลางวัน จำเลยบังอาจร่วมกันประกอบโรคศิลปะในสขาเภสัชกรรม โดยปรุงยาชื่อยาบำรุงโลหิต ขายให้ประชาชนทั่วไป เพื่อแสวงหาประโยชน์และกำไร โดยจำลยมิได้ขึ้นทะเบียนและรับอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะได้ โดยชอบด้วยกฎหมาย
ศาลจังหวัดลำพูนพิพากษาว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑, ๒๑ ปรับคนละ ๑๕๐ บาท ของกลางไม่ริบ
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลาง
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้รับกันว่าจำเลยไม่เคยได้รับการอบรมวิชาเภสัชกรรมจากสถานการอบรมแห่งหนึ่ง แห่งใดอันถูกต้องตามกฎหมาย มาก่อนเลย ทั้งไม่มีหลักฐานหรือประกาศนียบัตรแสดงว่ามีความรู้ในทางประกอบโรคศิลปะสาขาหนึ่งสาขาใดด้วย เพราะฉะนั้นำจำเลยจึงไม่มีทางจะได้ขึ้นทะเบียนและได้รับอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะ โดยขาดคุณสมบัติความรู้ตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๔, ๑๕ เมื่อจำเลยรู้อยู่ว่าไม่มีทางจะได้รับอนุญาตแล้ว ยังฝ่าฝืนปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ จึงได้ชื่อว่าความผิดเกิดจาการกระทำ ( คือปรุงยา ) ของจำเลย ตัวยาและเครื่องอุปกรณ์ในการปรุงยาเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด ต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญา ๓๓ (๑)
หากจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ปรุงยา แล้ว แต่ใบอนุญาตของจำเลยขาดอายุ จำเลยไปปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดเพราะไม่ได้รับอนุญาตไม่ใช่เกิดจากการกระทำความผิด ของกลางไม่พึงริบ
จึงพิพากษาแก้ เป็นให้ริบของกลาง
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2505
อัยการจังหวัดลำพูน โจทก์
นายวิโรจน์ ศิริธนะที่ 1
นายเชื้อ คล้ายสมบูรณ์ส ที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดลำพูน · 1 - นายวิโรจน์ ศิริธนะที่ · จำเลย - นายเชื้อ คล้ายสมบูรณ์ส ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | บริรักษ์จรรยาวัตร · จิตติ ติงศภัทิย์ · พจน์ ปุษปาคม |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัด ลำพูน - นายเสถียร ลิมปิษเฐียร · ศาลอุทธรณ์ - นายศริ มลิลา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา