⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 245/2505

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2505

พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป ม.11, 21 · ป.อาญา ม.33

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบโรคศิลปะโดยไม่มีใบอนุญาตให้ริบของกลาง แต่หากเป็นกรณีใบอนุญาตหมดอายุ การกระทำนั้นไม่ถือเป็นความผิดที่ต้องริบของกลาง

ย่อคำพิพากษา

เมื่อปรากฏว่าจำเลยขาดคุณสมบัติและความรู้ ไม่มีทางที่จะขึ้นทะเบียนรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะได้ แต่ก็ยังฝ่าฝืนปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดจากการกระทำ (คือปรุงยา) ของจำเลยตัวยาและเครื่องอุปกรณ์ในการปรุงยาเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด จึงต้องริบ หากจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ปรุงยา แล้ว แต่ใบอนุญาตของจำเลยขาดอายุ จำเลยไปปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดเพราะไม่ได้รับอนุญาตไม่ใช่เกิดจากการกระทำความผิด ของกลางไม่พึงริบ (เทียบคดีคำที่ 274/2503) (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 42/43/2504)

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 ม.11 พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 ม.21

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังไว้ว่า เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๐๒ เวลากลางวัน จำเลยบังอาจร่วมกันประกอบโรคศิลปะในสขาเภสัชกรรม โดยปรุงยาชื่อยาบำรุงโลหิต ขายให้ประชาชนทั่วไป เพื่อแสวงหาประโยชน์และกำไร โดยจำลยมิได้ขึ้นทะเบียนและรับอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปะได้ โดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลจังหวัดลำพูนพิพากษาว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑, ๒๑ ปรับคนละ ๑๕๐ บาท ของกลางไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้รับกันว่าจำเลยไม่เคยได้รับการอบรมวิชาเภสัชกรรมจากสถานการอบรมแห่งหนึ่ง แห่งใดอันถูกต้องตามกฎหมาย มาก่อนเลย ทั้งไม่มีหลักฐานหรือประกาศนียบัตรแสดงว่ามีความรู้ในทางประกอบโรคศิลปะสาขาหนึ่งสาขาใดด้วย เพราะฉะนั้นำจำเลยจึงไม่มีทางจะได้ขึ้นทะเบียนและได้รับอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะ โดยขาดคุณสมบัติความรู้ตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๔, ๑๕ เมื่อจำเลยรู้อยู่ว่าไม่มีทางจะได้รับอนุญาตแล้ว ยังฝ่าฝืนปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ จึงได้ชื่อว่าความผิดเกิดจาการกระทำ ( คือปรุงยา ) ของจำเลย ตัวยาและเครื่องอุปกรณ์ในการปรุงยาเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด ต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญา ๓๓ (๑) หากจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ปรุงยา แล้ว แต่ใบอนุญาตของจำเลยขาดอายุ จำเลยไปปรุงยาเพื่อจำหน่ายเช่นนี้ ได้ชื่อว่าความผิดเกิดเพราะไม่ได้รับอนุญาตไม่ใช่เกิดจากการกระทำความผิด ของกลางไม่พึงริบ จึงพิพากษาแก้ เป็นให้ริบของกลาง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2505 อัยการจังหวัดลำพูน โจทก์ นายวิโรจน์ ศิริธนะที่ 1 นายเชื้อ คล้ายสมบูรณ์ส ที่ 2 จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการจังหวัดลำพูน · 1 - นายวิโรจน์ ศิริธนะที่ · จำเลย - นายเชื้อ คล้ายสมบูรณ์ส ที่ 2
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)บริรักษ์จรรยาวัตร · จิตติ ติงศภัทิย์ · พจน์ ปุษปาคม
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัด ลำพูน - นายเสถียร ลิมปิษเฐียร · ศาลอุทธรณ์ - นายศริ มลิลา
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 255/2503ฎีกา 5935/2537ฎีกา 4186/2536ฎีกา 6936/2562ฎีกา 7826/2560ฎีกา 7019/2549ฎีกา 4418/2548ฎีกา 7998/2561ฎีกา 7196/2554ฎีกา 13379/2555ฎีกา 4230/2563ฎีกา 21848/2555ฎีกา 9275/2544ฎีกา 2936/2564ฎีกา 5699/2562ฎีกา 3416/2540ฎีกา 3226/2558ฎีกา 4577/2558ฎีกา 5088/2563ฎีกา 1089/2559ฎีกา 1854/2563ฎีกา 1554/2521ฎีกา 512/2559ฎีกา 5610/2558
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา