คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1185/2508

การฟ้องคดีอาญานั้น โจทก์จะต้องระบุการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี คำฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เพียงว่า จำเลยทั้งสองหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่า ให้ผู้เสียหายนำเงินมามอบให้กับจำเลยเพื่อเอาไปลงแชร์และให้คำรับรองอันเป็นเท็จว่า ถ้าส่งเงินครบแล้วจำเลยจะคืนเงินพร้อมทั้งผลประโยชน์ให้ จำเลยทั้งสองได้เก็บเงินจากผู้เสียหายไปจวนครบจำนวนแล้วก็ปฏิเสธไม่ยอมรับไม่ยอมคืนเงิน โดยตามคำฟ้องมิกล่าวว่าความจริงเป็นอย่างไร เพื่อที่จะแสดงให้เข้าใจได้ว่าจำเลยทั้งสองหลอกลวงผู้เสียหายตรงไหน ฉะนั้น คำฟ้องในคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องที่ระบุความพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ดังนี้ ศาลก็ต้องยกฟ้อง

คดีนี้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๐๕ ถึงวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จำเลยบังอาจสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายไต๋ แซ่หวุ่น และผู้เสียหายอื่นอีกรวม ๖ คนด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จโดยจำเลยทั้งสองเป็นผู้ชักชวนให้ผู้เสียหายทั้ง ๖ คน นำเงินมามอบให้กับจำเลยให้ครบกำหนดจำนวนครั้งที่จำเลยทั้งสองได้กำหนด แล้วผู้เสียหายจะได้รับเงินคืนทั้งหมด โดยจำเลยทั้งสองให้คำรับรองอันเป็นเท็จว่า จำเลยทั้งสองนำเงินนั้นไปลงแชร์กับผู้อื่น เมื่อผู้เสียหายส่งเงินครบตามกำหนดครั้งแล้ว จำเลยทังสองจะคืนเงินทั้งหมดพร้อมกับผลประโยชน์อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๓๐ ของเงินทุน ตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้น จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเก็บเงินจากผู้เสียหายทั้ง ๖ คนไปเป็นเงิน ๑๐๑,๔๐๐ บาท ครั้นเมื่อจวนจะครบจำนวนครั้งที่จำเลยทั้งสองกำหนด จำเลยทั้งสองปฏิเสธไม่ยอมรับเงินที่ผู้เสียหายจะส่งต่อไปอีก ทังปฏิเสธไม่จ่ายเงินที่ผู้เสียหายทั้ง ๖ คนได้ส่งมอบไปเป็นจำนวน ๑๐๑,๔๐๐ บาทนั้นด้วยทั้งนี้ โดยจำเลยทั้งสองมีเจตนาทุจริตเบียดบังเอาเงินดังกล่าวไปเป็นประโยชน์ตนเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๘๓,๓๔๑ และใช้เงินคืนแก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว สั่งงดสืบพยานจำเลย และวินิจฉัยว่าคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่อาจเข้าใจข้อความที่จำเลยกล่าวนั้นเป็นเท็จทุกตอนทุกถ้อยคำ เพราะโจทก์ไม่ได้กล่าวความจริงเป็นอย่างไร เพียงไหน ไม่เป็นฟ้องที่ระบุความพอสมควรเท่าที่ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในฟ้องอาญานั้น โจทก์จะต้องระบุว่า การกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำลยเข้าใจข้อหาได้ดี แต่คำฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เพียงว่า จำเลยทั้งสองหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่า ให้ผู้เสียหายนำเงินมามอบให้กับจำเลยเพื่อเอาไปลงแชร์ และให้คำรับรองอันเป็นเท็จว่า ถ้าส่งเงินครบแล้วจำเลยจะคืนเงินพร้อมทั้งผลประโยชน์ให้ จำเลยทั้งสองได้เก็บเงินจากผู้เสียหายไปจวนครบจำนวนแล้วปฏิเสธไม่ยอมรับและไม่ยอมคืนเงิน โดยตามคำฟ้องมิกล่าวว่าความจริงเป็นอย่างไร เพื่อที่จะแสดงให้เข้าใจได้ว่าจำเลยทั้งสองหลอกลวงผู้เสียหายตรงไหน ฉะนั้น คำฟ้องในคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องที่ระบุความพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1185/2508 ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายไต๋ แซ่หวุ่น กับพวกรวม 6 คน จ.ร่วม นายพรชัยหรือแก้ว พรสว่างวิวัฒน์ ที่ 1 นางลิ้นจี่ พันธุเมศ ที่ 2 จำเลย