คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2511

ฟ้องขอให้ลงโทษฐานวิ่งราวทรัพย์ ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า ศาลลงโทษฐานลักทรัพย์ได้ ปัญหาข้อนี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลยกขึ้นวินิจฉัยเองได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๖ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้ใช้กริยาฉกฉวยเอาซึ่งหน้าจึงมีความผิดเพียงฐานลักทรัพย์เท่านั้น แล้ววินิจฉัยว่าปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ พิพากษากลับให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2511 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นางอาฮุ้ง แซ่เฮ้ง หรือเฮง จำเลย