คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 260/2511

เมื่อจำเลยจะต้องโทษถึงจำคุกตลอดชีวิตแล้ว ศาลก็ไม่สั่งให้นับโทษต่อจากคดีอื่นอีก (อ้างฎีกาที่ 856/2501)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๒) (๓) (๔), ๘๐, ๑๓๘, ๘๓ และพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ และขอให้นับโทษต่อจากคดีอื่น จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต และนับโทษต่อคดีอาญาเลขแดงที่ ๗๘/๒๕๐๙ ของศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ (ศาลจังหวัดนครสวรรค์) จำเลยไม่ได้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ ศาลอุทธรณ์ไม่เห็นพ้องด้วยในเรื่องนับโทษต่อ จึงพิพากษาแก้เฉพาะส่วนนี้ โจทก์ฎีกาขอให้นับโทษต่อ ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๒ ซึ่งศาลฎีกาได้เคยพิพากษาไว้เป็นแบบอย่างแล้ว (อ้างฎีกา ๘๕๖/๒๕๐๑) ว่า เมื่อจำเลยต้องโทษถึงจำคุกตลอดชีวิตแล้ว ก็ไม่นับโทษต่อให้อีก พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 260/2511 พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์ โจทก์ นายหนุ่มหรืออุดร พรดี ล.