คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2512

จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้ การที่จำเลยฝ่าฝืนเท่ากับจำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิด จะริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 ไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๔, ๖, ๗, ๘, ๑๖, ๓๒พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๓, ๗กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. ๒๔๙๓ ข้อ ๔ กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. ๒๔๙๓ข้อ ๔ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. ๒๔๙๓ ฉบับลงวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๘และฉบับลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๕ และให้ริบยาของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๔๐๐ บาทรับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ ๒๐๐ บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค.ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้ การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2512 พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาส โจทก์ นายยง หลีตระกูล จำเลย