คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2512

ในกรณีที่ศาลแขวงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ย่อมอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษานั้นในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22 อุทธรณ์ว่าออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้ยึดถือไว้เป็นหลักประกันการเบิกเงินล่วงหน้าตามสัญญา มิได้ออกให้เพื่อการอย่างอื่น เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อุทธรณ์คัดค้านในข้อที่ศาลชั้นต้นมิได้ยกขึ้นวินิจฉัยให้เป็นผลอย่างไรแก่คดีนั้นเป็นอุทธรณ์คัดค้านที่นอกประเด็น ไม่ชอบจะรับไว้พิจารณา

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามสมคบกันยักยอกตั๋วสัญญาใช้เงิน ๒ ฉบับที่โจทก์มอบหมายไว้เป็นหลักประกันหนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไปเป็นประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๕๒, ๓๕๓ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้อง สั่งรับประทับฟ้องแต่เฉพาะคดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลแขวงพระนครใต้พิพากษายกฟ้อง โดยเหตุว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าได้มีการตกลงถือเอาตั๋วสัญญาใช้เงิน ๒ ฉบับเป็นเพียงหลักประกันเท่านั้น เมื่อตั๋วถึงกำหนดแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิจะห้ามจำเลยมิได้นำตั๋วนั้นออกใช้ การกระทำของจำเลยจึงไม่ผิดฐานยักยอก โจทก์อุทธรณ์ ศาลแขวงพระนครใต้สั่งไม่รับอุทธรณ์ โดยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง โจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อคัดค้านในอุทธรณ์ของโจทก์เป็นการคัดค้านในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๒๒ และการคัดค้านบางข้อก็เป็นข้อที่ศาลชั้นต้นมิได้ยกเอาเป็นข้อชี้ขาดหรือพิพากษามาแต่อย่างไร เป็นอุทธรณ์ที่นอกประเด็นจึงไม่ชอบจะรับไว้พิจารณา พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2512 บริษัทวิบูลย์สถาปัตย์ จำกัด โดยนายสนอง รัตนวิจัย กรรมการ โจทก์ บริษัทคริสเตียนนีและนิลเส็น (ไทย) จำกัด โดยนายพร พาณิชย์ภักดิ์ และนาย สเว็น สตอร์มเดนเส็น กรรมการ ที่ 1 นายเค. คิลเลอร์ ที่ 2 นายรอวิสสัน ที่ 3