คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2514
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำของจำเลยที่ลักโคกระบือของเจ้าทรัพย์ไปโดยที่บุตรและบุตรเขยเจ้าทรัพย์อยู่ห่างจากฝูงโคกระบือ 4 เส้น และเมื่อบุคคลทั้งสองได้ยินเสียงปืนแล้วเดินไปดูได้ 2 เส้น เห็นจำเลยกับพวกอยู่ใกล้โคที่ล้มและถือปืนยาวทุกคน แต่จำเลยมิได้ใช้ปืนเล็งมาที่บุคคลทั้งสอง และปล่อยให้บุคคลทั้งสองต้อนโคกระบือกลับบ้านเช่นนี้ ไม่ถือว่าจำเลยกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
บุตรและบุตรเขยเจ้าทรัพย์พาโคกระบือของเจ้าทรัพย์ไปเลี้ยงโดยบุคคลทั้งสองอยู่ห่างฝูงโคกระบือ 4 เส้น จำเลยกับพวกรวม 4 คนลักโคในฝูง 1 ตัว โดยใช้ปืนยิงโคล้มลงบุคคลทั้งสองได้ยินเสียงปืนเดินไปดูได้ 2 เส้น เห็นจำเลยกับพวกอยู่ใกล้ ๆ โคที่ล้ม ถือปืนยาวทุกคนแต่มิได้ยกปืนขึ้นเล็งมาที่บุคคลทั้งสอง คงปล่อยให้บุคคลทั้งสองต้อนโคกระบือรวมฝูงพากลับบ้านเช่นนี้ จำเลยไม่ผิดฐานปล้นทรัพย์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๒ คนปล้นโคของผู้เสียหาย ซึ่งอยู่ในความดูแลของนายบีและนายทาไป ๑ ตัว โดยใช้ปืนยิงโคนั้นตายและใช้ปืนขู่เข็ญนายบีและนายทา ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ และให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ ๑,๕๐๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยมีอาวุธและใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรค ๑, ๒ ลงโทษจำคุกคนละ ๒๐ ปี ให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ ๑,๕๐๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕(๗) ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายทากับนายบีบุตรเขยและบุตรเจ้าทรัพย์นำฝูงโคกระบือของเจ้าทรัพย์ไปเลี้ยง แล้วบุคคลทั้งสองได้ยินเสียงปืนดัง๑ นัดที่ผูกโคซึ่งอยู่ห่างบุคคลทั้งสอง ๔ เส้น เห็นฝูงโคกระบือแตกตื่นจนพากันไปดู พอเดินไปได้ราว ๒ เส้น ก็เห็นโคถูกปืนล้มอยู่ ๑ ตัว และเห็นจำเลยทั้งสองกับชายอีก ๒ คนถือปืนยาวทั้ง ๔ คนยืนอยู่ใกล้ ๆ กับโคที่ล้มจำเลยกับพวกมิได้ยกปืนขึ้นเล็งมาที่บุคคลทั้งสอง แต่ปล่อยให้บุคคลทั้งสองต้อนโคกระบือรวมฝูงพากลับบ้าน จึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานปล้นทรัพย์
พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2514
อัยการจังหวัดลพบุรี โจทก์
นายเป จอมสมสา ที่ 1 นายถ่อน หรือท่อน กล่อมปัญญา ที่ 2 จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดลพบุรี · จำเลย - นายเป จอมสมสา ที่ 1 นายถ่อน หรือท่อน กล่อมปัญญา ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จำรูญ โชติรัต · สุธรรม วรรณแสง · ประพจน์ ถิระวัฒน์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดลพบุรี - นายสุรัส มุ่งศิลป์ · ศาลอุทธรณ์ - นายสุธี ชอบธรรม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา