คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1185/2515

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยบันดาลโทสะลงโทษจำคุก 4 ปี จำเลยอุทธรณ์ว่ากระทำเพื่อป้องกันตัว ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำเพื่อป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ลงโทษจำคุก 3 ปี โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำโดยบันดาลโทสะขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำโดยบันดาลโทสะหรือเพื่อป้องกันตัวพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 15 ปี แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกเพียง 4 ปี โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลฎีกาจะลงโทษจำเลยหนักกว่านั้นไม่ได้ จึงให้จำคุกจำเลย 4 ปีเท่ากำหนดโทษของศาลชั้นต้น

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ ๑๖ ติดต่อกับวันที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๑๒เวลาใดไม่ปรากฏชัดจำเลยได้ใช้พร้าฟันนายดีหรือดิเรก พรหมพุ่มหลายที โดยเจตนาฆ่า นายดีหรือดิเรกได้ถึงแก่ความตายทันที เหตุเกิดที่ตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิฐ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๓๓ และริบพร้าของกลางที่จำเลยใช้ทำผิด จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายจริง โดยจำเลยกระทำไปด้วยบันดาลโทสะพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ จำคุก ๖ ปี จำเลยให้การชั้นสอบสวนและนำสืบชั้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย ๔ ปี พร้าของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ใช่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะแต่เป็นการกระทำเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘, ๖๙ ให้จำคุก ๖ ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย ๓ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายในที่สำคัญหลายแผลเป็นการทำร้ายโดยมีเจตนาฆ่า และผู้ตายได้ถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่ถูกจำเลยทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายด้วยเหตุบันดาลโทสะดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย หรือป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามฟ้อง พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ลงโทษจำคุก ๑๕ ปี แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไว้เพียง ๔ ปี โจทก์มิได้อุทธรณ์ศาลฎีกาจะลงโทษจำเลยหนักกว่านั้นไม่ได้จึงให้จำคุกจำเลยไว้ ๔ ปี เท่ากำหนดโทษของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1185/2515 พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานี โจทก์ นายวิเชียร จามพัฒน์ จำเลย