คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2520/2515
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเบิกความอันเป็นเท็จในชั้นไต่สวนคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถา จะไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 หากข้อความอันเป็นเท็จนั้นมิใช่ข้อสำคัญในประเด็นที่จะวินิจฉัยคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถา
ย่อคำพิพากษา
การที่จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนคำร้องขอฟ้องอย่างคนอนาถาในคดีแพ่งที่จำเลยได้เป็นโจทก์ฟ้องว่า ได้ซื้อที่ดินพิพาทซึ่งเป็นข้อความอันเป็นเท็จก็ตาม แต่จำเลยก็อ้างด้วยว่าได้เข้าครอบครองที่ดินนั้นเป็นปรปักษ์มาเกินกว่า 10 ปีอยู่ด้วย ดังนั้น การที่จำเลยจะได้เข้ามาอยู่ในที่พิพาทโดยซื้อ หรือโดยวิธีอื่นใด เป็นแต่เพียงเหตุเบื้องต้นอันไม่ใช่ข้อสำคัญในข้อมูลคดีชั้นไต่สวนคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาเลย จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายจำนงค์ บำรุงศิริ · จำเลย - นางสาวเกษร เพ็ชรคล้อยหรือเพ็ชรคล้าย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประสาท สุคนธมาน · ประพนธ์ ศาตะมาน · แผ้ว ศิวะบวร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา