คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1205/2520
ป.อาญา ม.91, 316
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์และเรียกค่าไถ่ เป็นความผิดคนละกระทงกัน แต่หากกระทำต่อเนื่องกันและผู้กระทำได้รับประโยชน์จากการกระทำความผิดฐานเรียกค่าไถ่โดยปล่อยตัวผู้ถูกเรียกค่าไถ่ไปโดยไม่ได้รับอันตรายสาหัส อาจลงโทษน้อยลงตามกฎหมายได้
ย่อคำพิพากษา
ปล้นทรัพย์แล้วเอาตัวคนไปเรียกค่าไถ่ในเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงก็ได้เงิน แล้วปล่อยตัวคนมาโดยถูกทำร้ายเพียงฟกช้ำขัดยอกเป็นความผิดฐานปล้นทรัพย์กับเรียกค่าไถ่ตาม มาตรา 313 คนละกระทงกันลงโทษน้อยลงไม่เกินกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 316
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.91 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.316 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการขอนแก่น · จำเลย - นายบุญเกิด ธรรมมูลถา กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พยนต์ ยาวะประภาษ · ยงยุทธ เลอลภ · ผสม จิตรชุ่ม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา