⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1840/2520

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1840/2520

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่แสดงให้เห็นเจตนาฆ่าโดยตรง เช่น การแทงด้วยอาวุธมีดไปยังอวัยวะสำคัญของร่างกาย และผลของการกระทำนั้นเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต ถือเป็นความผิดฐานพยายามฆ่า

ย่อคำพิพากษา

จำเลยกับพวกประมาณ 4-5 คนได้เข้ามาพูดจาหาเรื่องวิวาทกับผู้เสียหายโดยพวกจำเลยคนหนึ่งถามผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายตอบก็ชกผู้เสียหายแล้วชักมีดออกมาแทงที่ท้อง ขณะผู้เสียหายยืนงงอยู่ พวกของจำเลยอีกคนหนึ่งก็เข้ามาแทงซ้ำที่หน้าอก โดยจำเลยกับพวกที่เหลือกันพวกผู้เสียหายไว้ไม่ให้เข้าไปช่วย เป็นการแทงโดยมีโอกาสเลือกแทงผู้เสียหายมีบาดแผลที่หน้าท้องส่วนบนขวายาว 2 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร ลึกเข้าไปในช่องท้องถูกลำไส้เล็ก แผลที่หน้าอกขวายาว 2 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร ลึก 0.5 เซนติเมตร แพทย์ผู้ให้การรักษาเบิกความว่าต้องผ่าหน้าท้องเพื่อเย็บเส้นเลือดและลำไส้เล็กที่ขาดภายใน เลือดตกในช่องท้อง 150 ลูกบาศก์เซนติเมตรแผลที่หน้าอกติดซี่โครง ถ้าไม่ติดซี่โครงก็ทะลุปอดถ้ารักษาไม่ทันตายแน่นอน ลักษณะการแทงและผลการรักษาส่อแสดงว่ามีเจตนาจะฆ่าให้ตาย จำเลยกับพวกต้องมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.80 ประมวลกฎหมายอาญา ม.83 ประมวลกฎหมายอาญา ม.288

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2518 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยกับนายสืบสันต์หรือเปี๊ยก สัญญจิตร และพวกอีกหลายคนซึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องได้บังอาจร่วมกันใช้มีดพกแทงทำร้ายนายวันชัย พุ่มคง ผู้เสียหายหลายทีถูกที่หน้าอกและหน้าท้องโดยเจตนาฆ่าให้ตาย จำเลยกับพวกได้กระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเพราะแพทย์ได้รักษาพยาบาลไว้ได้ทันผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยเพียงแต่ได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บสาหัสป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาเกินกว่ายี่สิบวันและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 297, 83 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83 ลดมาตราส่วนโทษ (ที่ถูกวางโทษสองในสามส่วน) แล้วให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297, 83 จำคุกจำเลยมีกำหนด 5 ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้ว่าจำเลยกับพวก 4 - 5 คนได้เข้ามาพูดจาหาเรื่องวิวาทกับผู้เสียหายโดยพวกจำเลยคนหนึ่งถามผู้เสียหายเมื่อผู้เสียหายตอบก็ชกผู้เสียหายที่บริเวณหน้า จากนั้นก็ชักมีดออกมาแทงถูกที่ท้องผู้เสียหายรู้สึกชาและงงอยู่ พวกของจำเลยอีกคนหนึ่งก็เข้ามาแทงซ้ำถูกที่หน้าอกโดยจำเลยกับพวกที่เหลือกันพวกผู้เสียหายไว้ ผู้เสียหายมีบาดแผลที่หน้าท้องส่วนบนขวายาว 2 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร ลึกเข้าไปในช่องท้องถูกลำไส้เล็กแผลที่หน้าอกขวายาว 2 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตรลึก 0.5 เซนติเมตรแพทยผู้ให้การรักษาเบิกความว่าการรักษาต้องผ่าหน้าท้องเพื่อเย็บเส้นเลือดที่ขาดภายในและลำไส้เล็กที่ขาดเลือดตกในช่องท้อง 150ลูกบาศก์เซนติเมตร แผลที่หน้าอกติดซี่โครง ถ้าไม่ติดซี่โครงก็ทะลุปอดเป็นบาดแผลสำคัญทั้งสองแห่งถ้ารักษาไม่ทันตายแน่นอน ดังนี้ ลักษณะการแทงถูกตรงอวัยวะที่สำคัญและผลการรักษาย่อมส่อแสดงเจตนาว่ามีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ฝ่าจำเลยเป็นผู้เข้าแทงทำร้ายฝ่ายเดียวโดยผู้เสียหายกับพวกไม่ได้ทำอะไรโต้ตอบเลย จึงมีโอกาสเลือกแทงในทีสำคัญได้ ฟังได้ว่าจำเลยกับพวกได้ร่วมกันพยายามฆ่าผู้เสียหาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1840/2520 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายพงษ์ศักดิ์ หรือต่าย กรุดโกศล จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการกรมอัยการ · จำเลย - นายพงษ์ศักดิ์ หรือต่าย กรุดโกศล
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)แถม ดุลยสุข · ถนอม ครูไพศาล · สุจริต เสถียรกาล
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1560/2529ฎีกา 1597/2522ฎีกา 3345/2535ฎีกา 2530/2527ฎีกา 180/2554ฎีกา 861/2521ฎีกา 712/2559ฎีกา 2182/2567ฎีกา 226/2529ฎีกา 1268/2515ฎีกา 1270/2506ฎีกา 6355/2544ฎีกา 1162/2508ฎีกา 3578/2531ฎีกา 235/2499ฎีกา 551/2514ฎีกา 3237/2543ฎีกา 7601/2540ฎีกา 1082/2511ฎีกา 2936/2543ฎีกา 1165/2537ฎีกา 1/2567ฎีกา 5957/2530ฎีกา 1386/2521
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา