คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2313/2520
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยที่มีต่อบุคคลภายนอกได้เพียงเท่าที่ผู้เอาประกันภัยมีสิทธิอยู่เท่านั้น และหากกฎหมายที่ใช้บังคับระหว่างผู้เอาประกันภัยกับบุคคลที่สามไม่ได้ให้สิทธิผู้เอาประกันภัยในการเรียกเงินทดแทนคืน ผู้รับประกันภัยก็ไม่อาจเข้ารับช่วงสิทธิได้.
ย่อคำพิพากษา
ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนตามกฎหมายแรงงานให้แก่ลูกจ้างที่ประสบอันตรายนั้น กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ ไม่ได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ดังนั้น ผู้รับประกันภัยซึ่งได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน จึงไม่อาจมีการรับช่วงสิทธิกันได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนบริษัท อ. ซึ่งได้เอาประกันภัยกรณีพนักงานหรือลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน และได้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างบริษัท อ. ซึ่งได้ประสบอันตรายไปแทนบริษัท อ.แล้ว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิของบริษัท อ.ผู้เอาประกันภัยที่จะเรียกร้องเอาค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างของบริษัท อ.
จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ กฎหมายแรงงานกำหนดให้นายจ้างเป็นผู้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างเอง ทั้งจำเลยได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้างจนเป็นที่พอใจแล้ว
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ มีคำสั่งให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่อาจรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยได้ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ หาอาจใช้สิทธิอื่นใดที่ผู้เอาประกันภัยมิได้มีต่อบุคคลภายนอกได้ไม่ กรณีที่โจทก์ฟ้องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๐๓ และประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตราย ซึ่งไม่อาจก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิ กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ มิได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ฉะนั้น เมื่อไม่มีกฎหมายให้สิทธิเช่นนี้ โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2313/2520
บริษัทประกันคุ้มภัย จำกัด โจทก์
นายเกชา เปลี่ยนวิถี ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทประกันคุ้มภัย จำกัด · ล. - นายเกชา เปลี่ยนวิถี |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ขจร หะวานนท์ · ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา · สนิท อังศุสิงห์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายมาโนช เพียรสนอง · ศาลอุทธรณ์ - นายเสมา รัตนมาลัย |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา