คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2645/2520
ป.พ.พ. ม.8, 163, 616 · ป.วิ.แพ่ง ม.175
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้ขนส่งต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินที่ตนขนส่ง เว้นแต่ความเสียหายนั้นเกิดจากเหตุสุดวิสัย หรือเป็นความเสียหายที่ผู้ขนส่งไม่อาจป้องกันได้แม้จะได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร
การแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องที่เพียงแต่ให้บริบูรณ์ขึ้น ไม่ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงข้อหาหรือประเด็นแห่งคดี อายุความให้เริ่มนับตั้งแต่วันที่ยื่นคำฟ้องฉบับเดิม
ย่อคำพิพากษา
รับขนกระจกใส่เรือฉลอมบรรทุกไปลงเรือเดินสมุทร เป็นผู้ขนส่งตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 608 เรือใหญ่แล่นแซงทำให้เกิดคลื่น เรือฉลอมจมเป็นเหตุป้องกันได้ ไม่ใช่เหตุสุดวิสัยผู้ขนส่งต้องรับผิดตาม มาตรา 616
โจทก์ขอแก้ชื่อบริษัทจำเลยในฟ้องให้ตรงความจริง ไม่ใช่แก้ฟ้องตาม มาตรา 179 ศาลอนุญาตให้แก้ได้ อายุความนับถึงวันแรกที่โจทก์ยื่นฟ้อง ไม่ใช่วันที่แก้ฟ้องเพียงแต่ให้บริบูรณ์ขึ้น
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.175 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.8 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.163 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.616 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทกระจกไทยอาซาฮี จำกัด · จำเลย - บริษัทสยามสากลบริการ จำกัด กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ยงยุทธ เลอลภ · ผสม จิตรชุ่ม · พยนต์ ยาวะประภาษ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา