คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2722/2520
ป.อาญา ม.318
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การพาเด็กอายุยังไม่เกินสิบเจ็ดปีไปเสียจากบิดามารดาหรือผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลโดยที่เด็กนั้นไม่เต็มใจไปด้วย หรือโดยการใช้อุบายหลอกลวง หรือโดยการขู่เข็ญ หรือโดยการใช้กำลังประทุษร้าย หรือโดยการใช้อำนาจครอบงำประการอื่นใด หรือการพาเด็กนั้นไปเพื่อการอนาจาร หรือเพื่อการค้าประเวณี เป็นความผิดตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
พาหญิงอายุ 17 ปี ไปจากบิดามารดาโดยหลอกว่าจะพาไปทำงานที่กรุงเทพฯ แต่กลับมาไปบังคับให้ค้าประเวณี เป็นการพาไปโดยหญิงไม่เต็มใจและอนาจาร ตาม มาตรา 318 วรรคท้าย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.318 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการเชียงราย · โจทก์ - โจทก์ร่วม · โจทก์ - นายผัด อบพนม กับพวก · จำเลย - นางใย หรือบัวใย ปัญญาใหญ่ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | โสพิทย์ คังคะเกตุ · จันทร์ ระรวยทรง · เฟื่องขจิต รัศมิภูติ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา