คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2521
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การครอบครองทรัพย์สินที่ได้มาโดยการกระทำความผิดโดยที่ผู้ครอบครองไม่รู้ว่าเป็นทรัพย์สินที่ได้มาโดยการกระทำความผิดนั้น ไม่เป็นความผิดฐานรับของโจร แต่หากผู้ครอบครองรู้หรือควรรู้ว่าทรัพย์สินนั้นได้มาโดยการกระทำความผิดแล้ว ถือเป็นความผิดฐานรับของโจร
ย่อคำพิพากษา
รถยนต์ถูกลักที่พระนครระหว่างเวลาเย็น คืนวันนั้นเวลา 2 นาฬิกาจำเลยขับรถคันนั้นที่อำเภอวังน้อย อยุธยาจำเลยทิ้งรถหนีตำรวจระยะเวลาและสถานที่ห่างกันหลายชั่วโมงและไกลมีทางเปลี่ยนมือได้ เป็นรับของโจรไม่ใช่ลักทรัพย์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 จำคุก 6 ปี จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "พยานหลักฐานโจทก์ฟังได้มั่นคงว่า จำเลยได้ร่วมกับนายบุญชูจำเลยซึ่งศาลพิพากษาลงโทษพารถของผู้เสียหายไปในคืนเกิดเหตุ
ส่วนจำเลยจะมีความผิดฐานใดนั้น เห็นว่า ตามคำของผู้เสียหายว่าได้จอดรถไว้ตั้งแต่ตอนเย็น เวลาและสถานที่ที่พยานโจทก์เห็นจำเลยและพวกครอบครองและพารถผู้เสียหายไป ห่างกันหลายชั่วโมง และเป็นระยะทางไกลกับที่จอดรถมาก รถมีทางเปลี่ยนมือได้ ประกอบกับนายบุญชู จำเลยซึ่งศาลลงโทษไปแล้วรับสารภาพฐานรับของโจร จึงควรลงโทษจำเลยฐานรับของโจร"
พิพากษาแก้ จำคุกจำเลย 4 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2521
พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์
นายพิชิต ช่อวิชิต จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการกรมอัยการ · จำเลย - นายพิชิต ช่อวิชิต |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ไพบูลย์ ไวกาสี · วิทูร เทพพิทักษ์ · เพียร ศรีอรุณ |
| แหล่งที่มา | เนติบัณฑิตยสภา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา