คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 729/2521
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การจอดรถด้านขวาของทางเดินรถโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือได้รับอนุญาต ถือเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 18 แม้เจ้าพนักงานจราจรจะกำหนดให้เป็นทางเดินรถทางเดียวก็ตาม
ย่อคำพิพากษา
พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 มาตรา 18 เป็นบทบัญญัติบังคับให้นำรถเข้าจอดทางด้านซ้ายของทาง การที่จำเลยนำรถไปจอดด้านขวาของทางโดยที่ไม่มีเครื่องหมายหรือเจ้าพนักงานจราจรอนุญาตให้จอดได้ จึงเป็นการฝ่าฝืนและเป็นความผิด
แม้เจ้าพนักงานจราจรจะได้กำหนดให้ถนนสายหนึ่งสายใดเป็นทางเดินรถทางเดียวไว้ สภาพของถนนหรือทางตอนนั้นก็ยังคงมีสภาพ 2 ขอบทาง คือขอบทางด้านซ้าย กับขอบทางด้านขวาของถนนหรือทางนั้นอยู่เช่นเดิมหาได้ทำให้สภาพของขอบทางของถนนทั้งสองด้าน ให้เป็นหรือรวมอยู่ในความหมายของทางเดินรถด้านซ้ายไม่
การที่เจ้าพนักงานจราจรกำหนดให้แล่นรถได้ทางเดียวโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 69 ที่ให้อำนาจแก่เจ้าพนักงานจราจรไว้ หาได้ไปยกเลิกบทบัญญัติตามมาตรา 18 แต่ประการใดไม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 ม.9 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 ม.18 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 ม.66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 ม.69
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจนำรถยนต์ส่วนบุคคลหมายเลขทะเบียน ก.ท.ภ. 0454 ไปจอดทิ้งไว้ที่ถนนยมราชสุขุมด้านขวาของทางเป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมายและเจ้าพนักงานจราจรมิได้ยกเว้นให้จอดได้ เป็นการจอดรถกีดขวางทางจราจร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 18, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 59 ข้อ 11
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 18, 66 ฯลฯ ปรับ 600 บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาในศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ขณะเกิดเหตุถนนยมราชสุขุม เจ้าพนักงานจราจรกำหนดให้รถเดินได้ทางเดียว ถนนช่วงที่ตัดกับถนนศรีธรรมาธิราชถึงถนนเสื่อป่าเป็นถนนช่วงที่เกิดเหตุ ด้านฝั่งซ้ายมีเครื่องหมายห้ามจอดรถ ตั้งแต่เวลา 7 นาฬิกาถึง 21 นาฬิกา ส่วนด้านขวาไม่มีเครื่องหมายใด ๆ ของเจ้าพนักงานจราจร จำเลยนำรถยนต์ส่วนบุคคลไปจอดไว้ด้านฝั่งขวาของถนนดังกล่าว
ศาลฎีกาเห็นว่าพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 18 เป็นบทบัญญัติบังคับให้นำรถเข้าจอดทางด้านซ้ายของทาง การที่จำเลยนำรถไปจอดทางด้านขวาของทางโดยที่ไม่มีเครื่องหมายหรือเจ้าพนักงานจราจรอนุญาตให้จอดได้ จึงเป็นการฝ่าฝืนและเป็นความผิด
แม้เจ้าพนักงานจราจรจะได้กำหนดให้ถนนสายหนึ่งสายใดเป็นทางเดินรถทางเดียวไว้ สภาพของถนนหรือทางตอนนั้นก็ยังคงมีสภาพ2 ขอบทาง คือขอบทางด้านซ้ายกับขอบทางด้านขวาของถนนหรือทางนั้นอยู่เช่นเดิมหาได้ทำให้สภาพของขอบทางของถนนทั้งสองด้าน ให้เป็นหรือรวมอยู่ในความหมายของทางเดินรถด้านซ้ายไม่
การที่เจ้าพนักงานจราจรกำหนดให้แล่นรถได้ทางเดียวโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 69 ที่ให้อำนาจแก่เจ้าพนักงานจราจรไว้ หาได้ไปยกเลิกบทบัญญัติตามมาตรา 18 แต่ประการใดไม่ ฯลฯ
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 729/2521
พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์
นายวินิต โสภณพิศ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการกรมอัยการ · จำเลย - นายวินิต โสภณพิศ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สนิท อังศุสิงห์ · มงคล วัลยะเพ็ชร์ · สุจริต เสถียรกาล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา