⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 658/2522

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 658/2522

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่สั่งไม่ให้ถอนการยึดทรัพย์ ต้องยื่นต่อศาลภายในกำหนด 14 วันนับแต่วันที่ทราบคำสั่ง และเหตุที่อ้างว่าเสียเวลาศึกษาสำนวนหรือความเข้าใจผิดของผู้รับมอบอำนาจ ไม่ถือเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขยายระยะเวลาได้

ย่อคำพิพากษา

คัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่สั่งไม่ให้ถอนการยึดทรัพย์ต้องร้องต่อศาลภายใน 14 วันตาม พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 158 เหตุที่ผู้ร้องอ้างว่าเสียเวลาศึกษาสำนวนความซึ่งใช้พยานหลักฐานหลายชุด และผู้รับมอบอำนาจเข้าใจผิด ไม่เป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขยายระยะเวลา

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.8 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.23 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.426

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อายัดเงินของจำเลย ศาลส่งเงินไปยังเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้าน เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สั่งยกคำร้องผู้ร้องยื่นคำร้องหลังจากวันทราบคำสั่ง 30 วัน ขอขยายเวลาด้วย ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ต่อศาลโดยไม่จำเป็นต้องยื่นภายในกำหนด 14 วันนับแต่วันทราบคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นั้น เห็นว่ากรณีของผู้ร้องเป็นเรื่องผู้ร้องคัดค้านว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่มีสิทธิยึดทรัพย์สินคือเงิน 800,000 บาท เมื่อเจ้าพนักงานพิทักษ์สอบสวนและมีคำสั่งไม่ให้ถอนการยึด ผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลภายในกำหนดเวลาสิบสี่วันนับแต่วันทราบคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ดังที่บัญญัติไว้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 158 มิฉะนั้นย่อมถือว่าผู้ร้องหมดสิทธิ ตามคำร้องของผู้ร้องก็ยอมรับความข้อนี้อยู่แล้ว ฎีกาผู้ร้องข้อนี้ฟังไม่ขึ้น ผู้ร้องฎีกาว่า เหตุที่ผู้ร้องอ้างตามคำร้องถือได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัย ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า การที่ทนายความผู้ร้องต้องเสียเวลาศึกษาสำนวนความเพราะเป็นคดีเกี่ยวพันใช้พยานหลักฐานชุดเดียวกันและผู้รับมอบอำนาจจากตัวความไม่เข้าใจภาษาไทยนั้น เหตุเหล่านี้เป็นเรื่องปกติในการปฏิบัติหน้าที่ของทนายความ ส่วนที่ผู้รับมอบอำนาจจากตัวความเข้าใจผิดว่าจะต้องยื่นคำร้องต่อศาลภายใน 1 เดือน ก็มิใช่ข้อแก้ตัวที่จะยกขึ้นอ้างได้ เหตุตามคำร้องของผู้ร้องจึงถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัยอันจะขอให้ศาลสั่งขยายระยะเวลาให้แก่ผู้ร้อง ส่วนที่ผู้ร้องฎีกาขอให้ไต่สวนคำร้อง เห็นว่า เมื่อเหตุตามคำร้องมิใช่เหตุสุดวิสัยแล้วก็ไม่เป็นประโยชน์ที่จะต้องไต่สวน ฎีกาผู้ร้องสองข้อหลังฟังไม่ขึ้นดุจกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 658/2522 บริษัทธนาคารแห่งเอเซีย ฯ โจทก์ ธนาคาร แห่งอเมริกาเนชั่นแนล ทรัสต์ แอนด์เซฟวิ่งส์ จำกัด ผู้ร้อง บริษัทสยามควอลิตี้ธีฟูด จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัทธนาคารแห่งเอเซีย ฯ · ผู้ร้อง - ธนาคาร แห่งอเมริกาเนชั่นแนล ทรัสต์ แอนด์เซฟวิ่งส์ จำกัด · จำเลย - บริษัทสยามควอลิตี้ธีฟูด จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)กุศล บุญยืน · ปรีชา สุมาวงศ์ · สุวรรณพ กองวารี
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 795/2510ฎีกา 4193/2530ฎีกา 390/2535ฎีกา 947/2515ฎีกา 735/2537ฎีกา 3819/2540ฎีกา 1678/2546ฎีกา 1479/2526ฎีกา 3887/2534ฎีกา 3999/2559ฎีกา 2684/2534ฎีกา 942/2531ฎีกา 142/2535ฎีกา 1250/2517ฎีกา 3595/2534ฎีกา 3373/2545ฎีกา 514/2507ฎีกา 5828/2540ฎีกา 7348/2538ฎีกา 1789-1790/2518ฎีกา 2999/2531ฎีกา 529/2523ฎีกา 3333-3337/2524ฎีกา 49/2502
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา