คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2074/2523

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขาย แต่ทางพิจารณาได้ความว่าที่ดินที่พิพาทให้ออกโฉนดเป็นของ บ.บุคคลภายนอกไปแล้ว โดยโจทก์ไม่ได้ฟ้องขอให้เพิกถอนโฉนดที่ออกให้ บ.ว่าไม่ชอบอย่างไร โจทก์ไม่มีทางชนะคดี

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาจะซื้อที่ดินมี ส.ค.๑ จากจำเลย สัญญาว่าจำเลยจะโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่จำเลยได้รับโฉนดหรือตราจองต่อมาจำเลยได้ออกโฉนดแล้วแต่ไม่จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาของจำเลย จำเลยให้การว่า สัญญาจะซื้อขายได้เลิกแล้วต่อกันและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ที่ดินพิพาทเดิมเป็นที่ดินมือเปล่า ต่อมาได้ออกโฉนดเป็นของนายบรรจงไป และนายบรรจงได้ครอบครองโดยปลูกบ้านอยู่มา ๒ ปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบรับกันฟังได้ว่าที่ดินพิพาทได้ออกโฉนดเป็นของนายบรรจงไปแล้ว ตามฟ้องโจทก์ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ ถ้าไม่โอนให้ถือคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนา และหากจำเลยไม่ส่งโฉนดขอให้สั่งเจ้าพนักงานที่ดินออกใบแทนโฉนด โดยโจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนโฉนดที่ออกให้นายบรรจงว่าไม่ชอบอย่างไร โจทก์ไม่มีทางชนะคดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2074/2523 นางจินดา วณิชชากร โจทก์ นายหลอด ทองวิเชียร ล.